آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٥٢ - درس صد و بيست و دوم آيات متشابه سوره انفال

و ابى اللّه ان يجعل الباطل فى قلب الكافر المخالف حقّا لا شكّ فيه، و لو لم يجعل هذا هكذا ما عرف حقّ من باطل.

خدا امتناع دارد كه باطل را حقّ معرفى كند و ابا دارد حقّ را به صورت باطلى كه در آن شك نباشد، در دل مؤمن جاى دهد. و بر آن نيست كه در دل كافر ستيزه‌جو، باطل را به جاى حقّى كه مورد شكّ نباشد قرار دهد. و اگر چنين نكند حق از باطل شناخته نشود.» و هم او گفته است: ليس من باطل يقوم به ازاء الحق الاغلب الحق الباطل.[١]- باطلى نيست كه با حقّ مقابله كند، جز اينكه حق بر باطل پيروز مى‌گردد» سخن خداست: بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ‌.- بلكه ما هميشه حقّ را بر باطل پيروز مى‌گردانيم تا باطل را نابود سازد».

ط- نيز از امام صادق (ع) روايت شده است:

«يحول بينه و بين الباطل انّ الباطل حق.

[٢]- خداوند بين او و باطل فاصله مى‌اندازد، تا در نظر او، باطل به عنوان حقّ جلوه‌گر نشود».

دو روايت اخير، نظريه هفتم به شمار مى‌آيد كه به نظريات ششگانه پيشين افزوده مى‌گردد.

ى- صدوق از امام صادق (ع) روايت پيشين را نقل مى‌كند و مى‌افزايد كه خداى متعال، آدمى را از بدبختى و شقاوت به سوى خوشبختى مى‌برد، ولى او را از خوشبختى به سرزمين بدبختى نمى‌كشد.[٣] روايت اخير به آيه ٢٥٧ سوره بقره اشاره دارد كه مى‌گويد: اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ‌.

- خدا سرپرست كسانى است كه ايمان آورده‌اند. آنان را از تاريكيها بيرون مى‌آورد و به سوى روشنى رهنمون مى‌گردد و آنان كه كافر شدند، سرپرستشان طاغوت است كه آنان را از روشنايى به تاريكى مى‌كشاند».

به سخنى ديگر، خداوند راه سعادت را به روى همگان گشوده و به وسيله پيامبران خود، آن را نشان داده است. ولى طاغوت است كه كافر را به سرزمين تاريك گمراهى مى‌كشاند. خداى متعال‌

[١] انبيا، ١٨.

[٢] تفسير عياشى، ج ٢، ص ٥٢- ٥٣، مطبعة العلمية الاسلامية.

[٣] تفسير برهان، چاپ قم، ج ٢، ص ٧١.