آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٧٦ - درس صد و هيجدهم هدايت و توفيق

عرضه شد، پس تو آنها را فراموش كردى و همچنان امروز فراموش مى‌شوى. كسى را كه ظلم و نافرمانى كند، و به آيتهاى پروردگارش ايمان نياورد، مجازات سخت مى‌كنيم و عذاب و كيفر آخرت سخت‌تر و پاينده‌تر است.» اين است تفسير و توضيح مشيت الهى نسبت به هدايت كسى كه بخواهد، يا گمراهى كسى را كه اراده كند: فَيُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‌[١]- خداوند آن‌كس را كه بخواهد گمراه مى‌كند و آن را كه بخواهد هدايت مى‌كند و او عزيز حكيم است». به عبارت ديگر كسى را كه از ياد او روى گرداند، خوار سازد[٢] و كسى را كه در راه او كوشش كند، هدايت خواهد نمود، زيرا خواست خداى متعال بى‌علت و منافى با مقام حكمت او نيست: وَ لا يَرْضى‌ لِعِبادِهِ الْكُفْرَ.[٣]- خداوند، كفر را براى بندگانش نمى‌پسندد.» وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ‌.[٤]- او به كفر بندگانش خرسند و خشنود نيست.» ٥- قدرت ايمانى كه نگهدار آدمى از فساد و لغزش و خطا و انحراف است كه براى بندگان خوب و برگزيده خدا عصمتى ربانى و زينت‌بخش است. إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ. نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ.[٥]- كسانى كه گفتند: پروردگار ما خداى (يكتا) است و بر اين ايمان پايدار ماندند، فرشتگان برايشان فرودآيند و (مژده دهند) كه نترسيد و اندوهگين مباشيد و شما را به بهشتى كه (پيامبران) وعده دادند، بشارت باد، و ما در زندگانى دنيا و آخرت دوستان شما هستيم.» اين پاداش پايدارى ايشان بر هدايت فطرى و شكيبايى آنان در برابر [فرمان‌] خداست: وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً.[٦] و اگر بر طريقت استوار بمانند، آنان را

[١] ابراهيم، ٤.

[٢] در فصل آينده توضيح داده خواهد شد كه اضلال همان خذلان و خوارى است كه به معنى ترك متمردى است كه بر عناد و استكبار اصرار دارد.

[٣] زمر، ٧.

[٤] آل عمران، ١٠٨.

[٥] فصّلت، ٣١- ٣٠.

[٦] جن، ١٦.