آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٥٩ - ١١ - پيامبر اسلام(ص)

الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ.[١] آن خدايى كه مرا بيافريد، به لطف خود به راه راستم هدايت مى‌فرمايد.

ابراهيم مى‌گويد: لَئِنْ لَمْ يَهْدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ.[٢] (اگر خداى من مرا هدايت نكند همانا كه من از گروه گمراهان عالم خواهم بود.) خدا درباره پيامبرانى- كه آنان را برگزيده و هدايت نموده است- مى‌گويد:

وَ اجْتَبَيْناهُمْ وَ هَدَيْناهُمْ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ.[٣] (آنان را برگزيديم و به راه راست هدايت نموديم.) «موسى» مى‌گويد: فَعَلْتُها إِذاً وَ أَنَا مِنَ الضَّالِّينَ.[٤] (در آن هنگام آن كار را انجام دادم (و آن قبطى و از قوم فرعون را كشتم)، حال آنكه از گمراهان بودم.) خدا درباره پيامبر ما «محمد (ص)» مى‌گويد: وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ.[٥] (و همين‌گونه ما روح (و فرشته بزرگ) خود را به فرمان خويش براى وحى به سوى تو فرستاديم و از آن پيش كه وحى رسد، نمى‌دانستى كه كتاب چيست و نه فهم كردى كه راه ايمان و شرع كدام است و ليكن ما آن كتاب و شرع را نور (وحى و معرفت) گردانيديم كه هركس از بندگان خود را بخواهيم به آن نور هدايت مى‌كنيم و اينك تو خلق را به راه راست هدايت خواهى كرد.) و نيز مى‌گويد: وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً.[٦] (و خدا كتاب و حكمت را بر تو فروفرستاد و آنچه را نمى‌دانستى به تو آموخت و فضل خدا بر تو بسيار است.) محمد (ص) به امر خداى متعال مى‌گويد: وَ إِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِما يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي، إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ.[٧] (و اگر هدايت يافته‌ام از آن روى است كه پروردگارم به من وحى مى‌كند و او شنوا

[١] شعراء، ٨٧.

[٢] انعام، ٧٧.

[٣] انعام، ٨٧.

[٤] شعراء، ٢٠.

[٥] شورى، ٥٢.

[٦] نساء، ١١٣.

[٧] سباء، ٥٠.