آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٧٠ - درس صد و بيست و نهم«ختم» و«طبع» در قرآن
گويى خران رميدهاند كه از شيرى گريختهاند.
و اينك نمونههايى از اين گونه آيات:
١٥- وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً.[١] (برخى از آنان (مشركان و كافران) به سخن تو گوش فرا دارند، ولى پرده بر دلهاشان نهادهايم كه فهم آن نتوانند كرد و گوشهاى آنها از شنيدن حق سنگين است.
١٦- آيه پيشين به شماره ٤٦ در سوره اسراء نيز آمده است.
١٧- إِنَّا جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً.[٢] (بىشك ما بر دلهايشان پردهها و در گوشهايشان سنگينى قرار داديم از اينكه آن (آيات خدا) را بفهمند.
دليل بر اينكه اين همه، تعبيرهاى كنايى و آگاه ساختن از واقعيت سياهى است كه خود موجب آنند، مضمون آيه زير به نقل از خود مشركان و كافران است:
١٨- وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ وَ فِي آذانِنا وَقْرٌ وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِكَ حِجابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنا عامِلُونَ.[٣] (و مشركان گفتند: دلهاى ما نسبت به آنچه ما را به سوى آن مىخوانى در پردههاست و در گوشهاى ما سنگينى است. و ميان ما و شما پردهاى است، پس (به كيش خود) عمل كن ما (به كيش خود) عملكنندگانيم.) آيه پيش از اين آيه چنين مىگويد: فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ. (بيشتر مردم از قرآن اعراض كرد و اندرز و نصايحش را نمىشنوند.) آيه پس از آن مىگويد: قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَ اسْتَغْفِرُوهُ وَ وَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ. اى رسول ما به امت بگو كه من هم مانند شما بشرى هستم جز آنكه به من وحى مىرسد كه پروردگار شما خداى يكتاى بىهمتا است. پس همه مستقيم به راه دين او بشتابيد و از او آمرزش بخواهيد و واى به حال مشركان».
[١] انعام، ٢٥.
[٢] كهف، ٥٧.
[٣] فصلت، ٥.