مذكور، خطاب به پيامبر (ص)- درباره پنهان داشتن عشق خود به «زينب» دختر «جحش» كه همسر زيد بن حارثه، پسر خوانده او بود- نازل شده است و اضافه مى‌كنند كه روزى پيامبر (ص) به خانه «زينب» رفت و در آنجا ناگهان پرده خانه افتاد و او «زينب» را بدون حجاب ديد و زيبايى او را پسنديد و عشق «زينب» در دل پيامبر جا گرفت. خدا بر اثر اين پيشامد «زينب» را در نظر «زيد» ناپسند جلوه داد تا او را طلاق دهد و پيامبر (ص) او را به همسرى برگزيند. چون «زيد» خواست او را طلاق دهد، پيامبر (ص) گفت: همسرت را براى خود نگه دار. اين را بدو گفت، حال آنكه دوست داشت او همسر خود را طلاق دهد تا پيامبر با وى ازدواج كند. آنگاه خدا آنچه را پيامبر در وجود خويش پنهان مى‌داشت آشكار كرد ...

نسبت دادن اين گونه مطالب به پيامبر اهانت به مقام والاى او و تحريف واقعيت روشنى است كه برنامه‌هاى دين حنيف اسلام بر آن پايه استوار است.

آنچه به استناد مذهب اهل بيت (ع) درست است اينكه آيات مذكور، به منظور ترك يك سنت جاهلى نازل شده است كه بر پايه آن، مردم عرب ازدواج با زنان پسر خواندگان خود را جايز نمى‌دانستند، زيرا اعراب، زنان پسر خواندگان را با زنهاى پسران حقيقى خود مقايسه مى‌كردند. ريشه كن كردن اين سنت جاهلى ايجاب مى‌كرد كه كسى خود را در معرض بدگويى مردم قرار دهد و آن را تحمل كند و به قربانى شدن خود تن در دهد. پيامبر، اين نقش مهم را پذيرفت تا شكوه و عظمت اين سنت را بشكند، زيرا شخصيت والاى وى موجب آن بود كه آن بدگويى و بدنامى مورد انتظار، متوجه و نشود. بنابراين، خدا به پيامبر (ص) وحى فرستاد كه «زيد»، همسر خود را طلاق خواهد داد و چاره‌اى جز آن نيست كه تو با وى ازدواج كنى، تا اين قانون جاهلى را از ميان ببرى و چون بين «زيد» و همسرش آثار ناخشنودى پديدار شد و مشاجره درگرفت، «زيد» تصميم گرفت همسرش را طلاق دهد. پيامبر (ص) او را پند و اندرز داد كه همسر خود را نگه دار و از خدا بپرهيز:

«امسك عليك زوجك و اتّق اللّه»

كه آشتى و سازش بين زن و شوهر تا آنجا كه ممكن است، وظيفه‌اى اسلامى است. خدا خطاب به پيامبر (ص) مى‌گويد: وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ. (آنچه در دل پنهان مى‌داشتى، خدا آشكار ساخت.) تو مى‌دانى كه در وراى پرده، امر مدبرى است كه در