آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٣٤ - درس صد و بيست و هفتم آيات متشابه از سوره قصص تا سوره تين

را بدان مى‌خوانى و در گوشهاى ما سنگينى است و ميان ما و تو پرده‌اى است.) مضمون آيه از باب تشبيه و تمثيل است و براى آگاه‌سازى از واقعيت تيره و تارى است كه خود به وسيله انجام گناه و خطا براى خود فراهم آورده‌اند. همين گناهان است كه آنان را چون سنگى سخت در نهايت سنگ‌دلى درآورده است. بدين تشبيه، در آيه‌اى ديگر تصريح شده است كه مى‌گويد: وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِ آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها.[١] (و اگر آيات ما بر او خوانده شود، تكبّركنان روى بگرداند، گويى آن را نمى‌شنود.) پيشتر پيرامون آياتى مانند اين آيه سخن گفته شده و همين آيه درس پيش در ذيل شماره ١٩٠ نيز مورد گفتگو واقع شده است.

٢١٧- آيه ٢٥ سوره فصلت: وَ قَيَّضْنا لَهُمْ قُرَناءَ. فَزَيَّنُوا لَهُمْ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ. (ما رفيقانى (از شياطين براى دشمنان خدا) گماشتيم تا آنچه پيش روى آنهاست [از لذتهاى دنيا] در نظرشان جلوه دهند و آنچه از عقب دارند (از نعمتهاى آخرت) غافلشان كنند و وعده عذاب الهى بر آنها لازم گردد.) آيه بدين معنى است كه ما آنان را با شياطين جن به خود واگذاشتيم كه خود خوارى نعمت است كه به وسيله گناه و ستيز و پيكار با حق، خويشتن را سزاوار آن كرده‌اند.

در دنباله شماره ١٦٢ و ١٩٠ پيرامون آيه ٨٣ سوره مريم و آيه ٢٤ سوره نمل كه نظير اين آيه هستند گفتگو شده است.

٢١٨- آيه ٤٤ سوره فصلت: وَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ فِي آذانِهِمْ وَقْرٌ وَ هُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى.

(آنان كه ايمان نمى‌آورند، در گوشهايشان (از شنيدن كلام حق) سنگينى است و آن قرآن بر آنان موجب كورى (جهل و ضلالت) است.) در دنباله شماره ٢١٦ درباره آيه‌اى مانند اين آيه سخن گفته‌ايم.

٢١٩- آيه ٨ سوره شورى: وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً واحِدَةً. (اگر خدا

[١] لقمان، ٧.