آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٣٠ - درس صد و بيست و دوم آيات متشابه سوره انفال

درس صد و بيست و دوم آيات متشابه سوره انفال‌

٧٧- آيه ١٠، سوره انفال: وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ‌.- و پيروزى جز از سوى خدا نيست.» به سخن ديگر، پيروزى از مبدأ حق است و پيروزى حجت، دليل ظاهر، جز به توفيق خداى متعال و راهنمايى او به راه درست ميسّر نگردد.

اين آيه در مورد جنگ بدر، نخستين جنگ در اسلام، نازل شده است.

هنگامى كه مسلمانان به علت ناتوانى خود در برابر نيروى مشركان، دچار ترس شدند و خداوند خواسته آنان را با يارى هزار تن از فرشتگان پاسخ گفت و مسلمانان پيروز شدند. چه بسا كه برخى از آنان گمان كرده‌اند. فرشتگان در جنگ و پيكار سهيم بوده‌اند، حال آنكه نزول آنان براى تقويت روحيه مسلمانان و اطمينان به پيروزى به دست و قدرت خود آنان بود و فرشتگان در اين پيروزى تنها عاملى براى پايدارى و تقويت روحيه مسلمانان به شمار مى‌آمدند. همان گونه كه آيه ١٢ سوره انفال حكايت مى‌كند: هنگامى كه پروردگارت به فرشتگان وحى كرد كه من با شما هستم، بنابراين آنان را كه ايمان آوردند، استوار و تقويت كنيد. به زودى در دلهاى آنان كه كافر شدند، ترس و وحشت اندازم: إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ‌.

با بررسى آنچه گذشت، انگيزه فرودآمدن فرشتگان، چيزى جز برانگيختن روح ايمان و اميد و اطمينان آفرينى و مژده پيروزى در دلهاى مسلمانان نبود: وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرى‌ وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ‌ ولى پيروزى از سوى خدا بوده است، با تقويت‌