يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى‌ فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ.[١] اى داود ما تو را در زمين مقام خلافت داديم. ميان مردم به حق داورى كن و از هواى نفس پيروى منما كه تو را از راه خدا گمراه سازد.

اين نكته نيز شايسته گفتن است كه در تمثيل به گوسفندان، به ويژه به نسبت يك درصد، تنبيه و آگاهى ديگرى نسبت به «داود» است. روايت شده است كه وى زنى را نامزد كرده بود كه ديگران نيز او را نامزد كرده بودند. خويشاوندان زن به سبب مقام والاى «داود» مى‌خواستند كه آن زن به همسرى «داود» درآيد. «داود» از اين مطلب بى‌خبر بود. خدا وى را آگاه مى‌كند تا در قضيه‌اى وارد نشود كه موجبات بدگويى مردم و بدنامى خود را فراهم آورد.[٢]

٨- آزمايش سليمان (ع)

وَ لَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمانَ وَ أَلْقَيْنا عَلى‌ كُرْسِيِّهِ جَسَداً ثُمَّ أَنابَ‌.[٣] و بى‌گمان سليمان را آزموديم و بر تخت او كالبدى افكنديم، سپس توبه كرد.

نقل شده است كه «سليمان» روزى به كسان خود گفت: «امشب گرد زنان خود مى‌گردم تا هريك پسرى بزايند كه در راه خدا شمشير زنند.» «سليمان» اين موضوع را به گونه قطعى بيان كرد و چيزى را آرزو نمود كه در قدرت او نبود، مگر اينكه خدا بخواهد، خداى متعال اراده كرد كه او را بدين كار تنبيه و آگاه كند، هر چند كه منظور وى تنها يارى حق بود. «سليمان»، زنان خود را دور زد و هيچ‌كدام باردار نشدند، مگر يك‌تن كه فرزند او نيز مرده به دنيا آمد.[٤] دانشمندان شيعه، تفسير آيه را بدين گونه درست مى‌دانند. ولى آنچه مفسران‌

[١] مجمع البيان، الوجه الاول، ج ٨، ص ٤٧٢.

[٢] ص، ٢٦.

[٣] ص، ٣٤.

[٤] مجمع البيان، ج ٨، ص ٤٧٥.