آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٠٩ - درس صد و بيستم آيات متشابه سورههاى آل عمران، و نساء و مائده

در برابر خواست خدا هرگز كارى براى او نمى‌توانى انجام دهى اينان در شمار كسانى هستند كه سزاوار خوارى و عذاب بد هستند.

٤١- آيه ٤٨ سوره مائده:

وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً واحِدَةً، وَ لكِنْ لِيَبْلُوَكُمْ فِي ما آتاكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ‌.

(و اگر خدا مى‌خواست، شما را امت واحدى قرار مى‌داد، ولى (چنين نخواست) تا شما را در آنچه داده است بيازمايد. پس در انجام خوبى‌ها بر يكديگر پيشى بگيريد، بازگشت همه شما به سوى خداست و او شما را به آنچه در آن اختلاف مى‌كرديد، آگاه خواهد كرد».

مشيت در اين آيه، مشيت تكوينى است و بدان دليل است كه با حكمت تكليف و آزمايش منافات دارد، مورد مشيت و خواست خدا قرار نگرفته است و همان علتى كه در آيه آمده است‌ وَ لكِنْ لِيَبْلُوَكُمْ‌، بر اين گفته دلالت دارد، و بدين معنى است كه خداوند براى آزمايش، اجبار ديگران را به پذيرش ايمان نخواسته و اراده نكرده است و به همين جهت است كه در آيه، پيشى گرفتن بر يكديگر براى انجام خوبى‌ها را فرمان مى‌دهد كه اراده‌اى تشريعى است.

٤٢- آيه ٦٠ سوره مائده:

قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ، مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ غَضِبَ عَلَيْهِ وَ جَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَ الْخَنازِيرَ وَ عَبَدَ الطَّاغُوتَ، أُولئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ‌.

اى پيامبر بگو آيا شما را آگاه سازم كه كدام قوم را نزد خداى (منتقم) بدترين پاداش است؟ كسانى را كه خدا بر آنها لعن و غضب كرد و آنان را به بوزينه و خوك مسخ نمود و آن‌كس كه بندگى شيطان را كرد، اين گروه را نزد خدا بدترين مردم و گمراه‌ترين خلق از راه راستند».

اشاعره گفته‌اند: اين آيه نشان‌دهنده آن است كه خداوند بنده طاغوت را آفريد و او را طغيانگر و سركش قرار داده است.

پاسخ: اين همه پاداش بد كيفرى است بر كفر و ستيزه‌جويى آنان با حق و پيگيريشان بر دسيسه‌هاى موذيانه، به همين دليل، خداوند آنان را خوار كرده و درك و