آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٦٨ - درس صد و بيست و سوم آيات متشابه سورههاى برائت، يونس و هود

وحى كرديم و آنچه به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش نموديم، اينكه دين را بپاداريد و در امر دين پراكنده نشويد».

وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ‌.[١]- و اين، راه مستقيم من است، پس از آن پيروى كنيد و از راههاى ديگر را پيروى نكنيد كه شما را از راه او پراكنده كند.» براى همين، آنان را آفريد: وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ‌ براى اينكه آنان را از رحمت گسترده و فضل فراگير خود برخوردار كند، در سايه زندگى سعادتمند و گوارا كه نه رنجى در آن است و نه زحمتى و نه اندوه و نه نابودى.

يا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشادِ.[٢]- اى قوم من، مرا پيروى كنيد تا راه درست را به شما نشان دهم».

وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً.[٣]- اگر بر راه (دين) پايدارى ورزند، آنان را آب (نعمت) بسيار خواهيم بخشيد».

اين اراده تشريعى خداست كه آگاهى از آنچه اراده شده تخلف مى‌شود و از دستور خدا سرباز مى‌زنند و آتش دوزخ را براى خود مى‌خرند و علم پيشين خدا در مورد نافرمانى انسان، محقق مى‌گردد وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ‌ و دوزخ را از جنيان و آدميان، به علت گناه و سرپيچى از فرمان پروردگارشان پر مى‌كند.

١١٠- آيه ١٢٣، سوره هود: وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ.- همه كارهاى عالم به او بازمى‌گردد».

او منتهاى هر خواسته و پايان هر آرزوست. آغاز از او و سرانجام و بازگشت همه چيز به سوى اوست: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌.[٤] بى‌گمان ما از آن خداييم و به سوى او بازمى‌گرديم». أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ.[٥] بدانكه كارها به سوى خدا برمى‌گردد».

[١] انعام، ١٥٣.

[٢] غافر، ٣٨.

[٣] جن، ١٦.

[٤] بقره، ١٥٦.

[٥] شورى، ٥٣.