آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٣١ - درس صد و بيست و دوم آيات متشابه سوره انفال

ايمان و وحشت افكندن در جان مشركان: وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ‌[١] كوتاه سخن اينكه آنان كه به پيكار پرداختند، مسلمانان بودند و مى‌رفت كه احساس ناتوانى موجب شكست آنان شود، اگر تأييد آنان به وسيله وعده پيروزى از سوى خدا و تقويت آنان با استوار نگهداشتن و پايدارى و ايمان و اعتماد به خدا نبود، آنچه كه پيروزى را در برابر مشركان براى آنان تضمين كرد، مشركانى با دلهاى نگران و نداشتن پشتوانه‌اى نيرومند و استوار. وَ لِيَرْبِطَ عَلى‌ قُلُوبِكُمْ وَ يُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدامَ.[٢] بنابراين، پيروزى از سوى خدا، همان توفيق و راهنمايى او از راه ايجاد آرامش و اطمينان و برانگيختن نيروى ايمان است، تا پيروزى با دست خود مسلمانان بدست آيد.

٧٨- از همين‌گونه است آيه ١٧ سوره انفال كه مى‌گويد: فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ. وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى‌- (اى مؤمنان) نه شما بلكه كافران را كشت و (اى رسول) چون تو تير افكندى، نه تو بلكه خدا افكند».

زيرا اگر تأييد و توفيق خداى متعال، به ايجاد اعتياد در نفس مسلمانان و تقويت ايمان آنان نبود مسلمانان برابر قدرت و شوكت مشركان، توان پايدارى نداشتند.

بنابراين پيروزى براى مسلمانان به نيرو و قدرت خداوند بدست آمد:

اول- مژده پيروزى دادن به آنان.

دوم- با به هم پيوستن دلها و تثبيت جايگاه آنان.

سوم- با ترس و وحشت افكندن در دل كافران.

نيز مى‌توان پيروى آنان را از خداى متعال كه از رهگذر الطاف و عنايات خاص او به دست آورده‌اند، بر اين عوامل، افزود.

از پيامبر (ص) روايت شده است كه در آن روز، مشتى شن، به چهره لشكريان دشمن پاشيد و گفت: «چهره آنان مشوّه و آلوده شد». در اين هنگام هيچ‌يك از مشركان نبودند مگر اينكه چشمانشان را خاك و شن فرا گرفت و به دنبال‌

[١] انفال، ١٠.

[٢] انفال، ١١.