آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٠٠ - درس صد و بيستم آيات متشابه سورههاى آل عمران، و نساء و مائده

شود- به پيشرفتى دست نمى‌يافت و نسل بشر كه در هر ساعت و روز رو به افزايش است، قطع مى‌گرديد. البته خداوند براى به كار گرفتن اين خواسته فطرى و درونى حدود و موازينى تعيين كرده است كه اگر انسانها از آن تجاوز كنند، موجب خسران آنان است و گناهكار به شمار خواهند آمد: إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ‌.[١] (داراييها و فرزندان شما فتنه و آزمايشى است و خدا در پيشگاهش پاداشى بزرگ است).

٢٠- آيه ٧٣ از سوره آل عمران: قُلْ إِنَّ الْهُدى‌ هُدَى اللَّهِ. (اى پيامبر بگو هدايت، هدايت خداست).

به اين معنى كه تنها راهنمايى كه شايسته است در پرتو روشنايى آن، راه خود را به پيماييم، راهنمايى الهى است كه به تشكيل قوانين و احكام او به وسيله پيامبرانش گفته شده است- و راهنمايى جز به اين راه سرانجام به گمراهى مى‌انجامد: أَ فَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ؟[٢] (آيا كافران دينى غير دين خدا را مى‌طلبند؟) ٢١- آيه ٧٣ سوره آل عمران: قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ‌. (اى پيامبر بگو فضل و رحمت بدست خداست).

اين آيه به معنى تفضل به افزايش توفيق و بخشيدن فيوض قدسى است كه چنين افاضه‌اى شايسته هيچ‌كس، جز خداى متعال نيست.

٢٢- آيه ٨٣ سوره آل عمران: أَ فَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ. (آيا جز دين خدا را مى‌طلبند، حال آنكه هركس كه در آسمانها و زمين است، خواه‌وناخواه، تسليم او شده و به سوى او بازگشت داده مى‌شوند).

اين سنجشى است بين پرستش پروردگارى كه جهان هستى تسليم اوست و پرستش بتهايى كه روباه بر آن بول مى‌كند. بقول شاعر:

(آيا بتهايى كه روباهان بر سرشان بول مى‌كنند، پروردگار هستند؟ بتهايى كه روباهان بر

[١] تغابن، ١٥.

[٢] آل عمران، ٨٣.