آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٩٩ - درس صد و بيستم آيات متشابه سورههاى آل عمران، و نساء و مائده

درس صد و بيستم آيات متشابه سوره‌هاى آل عمران، و نساء و مائده‌

١٧- آيه ٨ از سوره آل عمران: رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا. (پروردگارا! دلهاى ما را به باطل ميل مده، پس از آنكه به حقّ هدايت فرمودى). كه منظور از آن، خواست توفيق بيشتر و مصون بودن در برابر خطا و حركت كردن در برابر خط و حركت كردن در راه درست است تا اينكه هواهاى نفسانى و انگيزه‌هاى دنيايى، آنان را به گردابهاى گمراهى نكشاند كه اگر بدين گرداب كشيده شوند، دلهاى آنان از ياد خدا غافل مى‌شود و بازمى‌گردد و از شرّ شيطان و وسوسه‌هاى فريبنده او در امان نمانند. در پى همين آيه توضيحى آمده بر همين معنى كه مى‌گويد: وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ‌.

(به ما از لطف خويش رحمتى عطا فرما كه همانا تويى بخشنده بى‌عوض و منّت).

١٨- آيه ١٣، سوره آل عمران: وَ اللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشاءُ. (خداوند به هركس كه خواهد، توانايى و يارى دهد).

اينان كسانى هستند كه در راه خدا و در پى كسب رضا و خشنودى او كوشش مى‌كنند و آن گونه كه دشمن گمان كرده است، چنين پيشتيبانى بى‌علت نيست.

١٩- آيه ١٤ سوره آل عمران: زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ. (آرايش حبّ شهوات نفسانى، در نظر مردم زيبا و دل‌فريب است).

اين سرشت خود آنان است كه آرزوهايى مانند بدست آوردن زن و فرزند و داراييهاى دنيوى را مى‌پسندد و آرايش مى‌دهد. افزون بر اينكه در اين علاقه و آرايش حكمتى الهى است كه اگر در سرشت و ذات آدميان وجود نداشت، زمين آباد نمى‌شد و تمدن انسانى- كه همگان در پى آنند و در آستانه آن است كه به فضا نيز كشيده‌