آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤١٢ - درس صد و بيست و ششم آيات متشابه سورههاى كهف تا نمل

حضرتش پرسيدند: «چرا نبايد از آنچه- كه خدا انجام مى‌دهد- پرسش نمود؟» امام (ع) در پاسخ گفت: «زيرا خدا كارى را انجام نمى‌دهد، مگر آنچه عين حكمت و صواب است.»[١] «زمخشرى» مى‌گويد: «جايى كه منش شاهان ستمگر بر آن است كه به دليل رعايت و عزت آنان، از كردارشان پرسش نشود- با آنكه در معرض خطا و لغزشند- پروردگار جهانيان شايسته‌تر است كه از كارهايش پرسشى نشود، با آگاهى به اينكه همه آنچه را انجام مى‌دهد، داراى حكمت است.» بسيار شگفت‌انگيز است كه «شيخ محمّد عليان المرزوقى» مى‌نويسد:

«گفته «زمخشرى»- كه كار زشت و خطا از خدا جايز نيست‌[٢]- عقيده «معتزله» است و اهل سنت (يعنى «اشاعره») بر آن باورند كه خداى متعال، انجام‌دهنده خير و شرّ است، همان گونه كه در علم توحيد، شرح آن آمده است.» بايد بگوييم: خدا دهانهايى را بشكند كه به گفتارى اين چنين سخن مى‌گويند، تا ساحت قدس خداوند را آلوده كنند، حال آنكه ساحت مقدسش بسيار برتر و والاتر از آن است كه ستمگران مى‌گويند. در حقيقت، شما (اشعريانى كه داراى شعور نيستيد) به سخنى بس گران و نادرست زبان مى‌گشاييد: إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلًا عَظِيماً.[٣]- يا نسبت به خدا آنچه نمى‌دانيد، مى‌گوييد: أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ‌.[٤]- واى بر شما بدانچه خدا را توصيف مى‌كنيد.» وَ لَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ.[٥] ١٦٧- آيه ٣٥، سوره انبياء: وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً- و ما شما را به بد و نيك دچار كرده تا شما را بيازماييم».

گويند: اين آيه دليل است بر اينكه هر خوب و بد و هر خير و شرّى، كار و فعل خداى متعال است!

[١] تفسير صافى، محسن فيض كاشانى، ج ٢، ص ٨٨.

[٢] تفسير كشاف، زمخشرى، ج ٣، ص ١١٠، چاپ بيروت.

[٣] اسراء، ٤٠.

[٤] بقره، ٨٠.

[٥] انبياء، ١٨.