آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣١٠ - درس صد و بيستم آيات متشابه سورههاى آل عمران، و نساء و مائده

شعور آنان را به كرامت انسانى از بين برده است. آنگاه به گرداب خوارى سقوط كردند و به جايگاهى منحط و پست گرفتار آمدند، زيرا ملتى منفور و بدون حقوق ملى و فرمانبردار ملتهاى ديگر هستند و در طول زندگى در آتش خوارى مى‌سوزند. اين از جمله سخت‌ترين كيفرهايى است كه در طول تاريخ دامنگير قوم يهود بوده و هم‌اكنون نيز دچار آن هستند كه ابزار بى‌اراده‌اى در دست طاغوتهاى زمانند و آن گونه كه خواسته‌هاى ناپاك طاغوتيان در راه تباهى و فساد اقتضاء كند، قوم يهود را بازيچه دست خود قرار مى‌دهند.

اين نكته تفسير «بنده طاغوت» درباره يهود است و معجزه‌اى هميشگى از قرآن كريم مى‌باشد.

٤٣- آيه ٦٤ از سوره مائده:

وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً.

همانا قرآنى كه بر تو نازل گشت، بر كفر و طغيان بسيارى از اهل كتاب بيفزود.

مى‌گويند: اين آيه نشان‌دهنده اين نكته است كه: اى پيامبر! قرآن و آنچه به سوى تو فرودآمد، از افرادى را كه به آنان تكليف شده است، به سوى كفر برمى‌انگيزد.

پاسخ: معنى آيه اين است: آنگاه كه آنان گسترش دين اسلام و پيشرفت شريعت پيامبر (ص) را به وسيله نزول قرآن مى‌نگرند، به انگيزه حسد و ناراحتيهاى خود، بر كفر و سركشى خود مى‌افزايند.

وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً.[١] و ما آنچه از قرآن فرستيم، شفاى دل و رحمت الهى براى اهل ايمانست و (ليكن) كافران را بجز زيان چيزى نخواهد افزود.

وَ إِذا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ، قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ.[٢]

[١] اسراء( بنى اسرائيل)، ٨٢.

[٢] آل عمران، ١١٩.