آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٣٧ - ٧ - آزمايش داود

يكديگر ظلم و تعدى مى‌كنند، مگر آنان كه اهل ايمان و عمل صالح هستند كه آنها بسيار كم هستند. (پس از اين قضاوت بى‌تأمل و سريع) داود دانست كه ما او را سخت امتحان كرده‌ايم. در آن حال (پشيمان و تائب شد و) از خدا عفو و آمرزش طلبيد و با تواضع و فروتنى به درگاه خدا بازگشت. خدا هم رفتارش را عفو كرد و از او درگذشت و او نزد ما بسيار مقرّب و نيكومنزلت است.

آنان از ديوار معبد داود (ع) به بالا رفتند و بدين شيوه نادرست شديد براى ترساندن او بر او وارد شدند. از اين روى «داود» از آنان ترسيد. از سوى ديگر بدو گفتند: كه بيداد مكن و به سخن ديگر او را امر كردند كه به عدالت داورى كند كه مطلبى شگفت‌انگيز به نظر مى‌آيد. زيرا معمول نبوده و نيست كه يكى از شاكيان اين گونه جسارت و با لحنى تحكم‌آميز و الزام قاضى به انجام وظيفه خود، با قاضى به ويژه با پيامبرى مانند «داود» سخن بگويد كه اين رفتار نيز ترس «داود» را افزونتر مى‌كرد.

آيا از آياتى بدين مضمون برنمى‌آيد كه «داود»، به لغزشى دچار گشته و خدا بدين شيوه او را تنبيه و آگاه مى‌كند؟ پاسخ اين است كه آرى، ولى نه بدان گونه كه مفسران اهل سنت روايت مى‌كنند كه روايت آنان، بيرون از اسرائيليات و جعليات مفتضحانه‌اى نيست كه به جز خدشه‌دارسازى كرامت پيامبران بزرگ الهى، خصوصيتى ندارد.

امامان شيعه (ع) بر داستانى- كه داستان‌سرايان در اين زمينه بازگو كرده‌اند- خط بطلان كشيده‌اند، مفسران اهل سنّت گفته‌اند كه «داود» با همسر «اوريا» ازدواج كرده است.[١] كارى كه هيچ مؤمن غيرتمندى نكند تا چه رسد به پيامبرى چون «داود». «امير المؤمنين (ع)» در همين زمينه مى‌گويد: «هيچ‌كس را- كه بر اين باور بود كه «داود» با زن «اوريا» ازدواج كرده است- به نزد من نياوردند، مگر اينكه بر او دو حد جارى كردم، حدّى از جهت پيامبرى و حدّى از جهت اسلام.[٢] به همين‌

[١] طبرى، جامع البيان، ج ٢٣، ص ٩٣.

[٢] طبرسى، مجمع البيان، ج ٨، ص ٤٧٢.