آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٥١ - درس صد و هشتم جهت و مكان

٢٨- از جمله حديث «ابو بكر» است كه گفت: «يا أيّها النّاس ان كان محمّد الهكم فانّ الهكم قد مات و ان كان الهكم اللّه الّذى فى السماء فان الهكم لم يمت» (اى مردم! اگر محمد (ص) خداى شماست كه خداى درگذشت و اگر خداى شما، خدايى است كه در آسمان است كه خداى شما نمرده است).

٢٩- همچنين حديث بنى اسرائيل كه گفتند: «يا ربّ انت فى السماء و نحن فى الارض فكيف لنا أن نعرف رضاك و غضبك؟ قال: إذا رضيت عنكم استعملت عليكم خياركم و اذا غضبت عليكم استعملت عليكم شراركم.» (پروردگارا! تو در آسمانى و ما در زمين، پس چگونه مى‌توانيم از خشنودى و خشم تو آگاه گرديم؟ او گفت: هرگاه از شما خشنود باشم، خوبان شما را بر شما، فرمانروا مى‌سازم و هرگاه بر شما خشم گيرم، بدان شما را بر شما فرمانروا مى‌گردانم».

٣٠- از اين گونه است، حديث «كعب الاحبار»: «ما من سماء الّا لها أطيط كأطيط الرحل العلا فى اوّل ما يرتحل من ثقل الجبار فوقهنّ»[١] (آسمانى نيست، مگر آنكه داراى صدايى مانند صداى زين اسب است كه ناشى از سوار شدن و استقرار خداوند و سنگينى او بر بالاى آنهاست».

او به آياتى كه در آنها، به فرودآمدن چيزى از پيشگاه خداى متعال اشاره دارد، نيز استدلال كرده كه از جمله آنهاست:

٣١- الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى‌ عَبْدِهِ الْكِتابَ.[٢] (سپاس مخصوص خدايى است كه قرآن را بر بنده خود فرودآورد).

٣٢- نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ‌[٣] (آن خدائى كه قرآن بسوى تو براستى فرستاد كه دليل راستى كتب آسمانى پيش باشد و پيش از قرآن كتاب تورات و انجيل را فرستاد براى هدايت مردم و كتاب كامل جداكننده حق و باطل (قرآن) را فرستاد.) ٣٣- حم تَنْزِيلٌ مِنَ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌.[٤] (اين قرآن) تنزيلى از جانب خداى بخشنده‌

[١] همان، ص ٢٦.

[٢] كهف، ١.

[٣] آل عمران، ٣.

[٤] فصّلت، ٢.