آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٤٥ - ١٠ - عيسى پسر مريم(ع)

١٠- عيسى پسر مريم (ع)

وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ.[١] و ياد كن آنگاه كه خدا به عيسى بن مريم گفت: آيا تو مردم را گفتى كه من و مادرم را دو خداى ديگر سواى خداى عالم اختيار كنيد؟

اين پرسش خدا از كسى چون «عيسى»- كه «كلمة للّه» و «روح اللّه» است- چگونه پذيرفتنى است؟

آيا درست است كه اين پرسش را درباره كسى بپذيريم كه شأن او ايجاب نمى‌كند، نسبت به وى چنين احتمالى داده شود؟

پاسخ- اين پرسش از روى «اياك اعنى و اسمعى يا جارة» است كه در زبان فارسى مى‌گوييم: «به در مى‌گويند كه ديوار بشنود» و در واقع، منظور از آن، هشدار به كسانى است كه اين موضوع را به دروغ به عيسى نسبت مى‌دادند و براى سرزنش عقيده آنان به تثليث است. عقيده‌اى كه مردم خود پديد آورده بودند، و نه مأخذى الهى داشت و نه مسيح به آنان چنين مطلبى را امر كرده بود. در هر صورت، مضمون آيه تعريضى است صريح به پذيرش اين عقيده فاسد و نادرست كه در شريعت پيامبران هيچ بنيانى ندارد.

[١] مائده، ١١٦.