٣- يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ.[١] (اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، اگر از خدا بپرهيزيد، براى شما نورى قرار دهد كه حق و باطل را از هم جدا كند و بديهاى شما را از شما بپوشاند و شما را بيامرزد و خدا داراى فضل و رحمتى بى‌منتها است.) مفهوم آيه اين است كه اگر مؤمن، دين خود را محافظت كند، در آشكار و نهان از خدا بپرهيزد، خدا براى وى نورى قرار مى‌دهد كه راهنماى او در زندگى باشد و دل او را بينش مى‌بخشد كه بدان حقيقت امور را دريابد. بى‌گمان چنين كسى از گناهان بزرگ دورى مى‌كند و هرگز به آنها نزديك نمى‌شود. گناهان كوچك او نيز آمرزيده است و با بزرگداشت و احترام به پيشگاه پروردگارش وارد مى‌شود.

٤- وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ.[٢] (و آنان كه ايمان آورند و كارهاى شايسته انجام دهند، بديهاى آنان را از آنان بپوشانيم و محو كنيم و به بهتر از آن اعمال نيكشان پاداش دهيم.) منظور از بديها و زشتيها در اين آيه، گناهان كوچك است، زيرا فرد انجام‌دهنده گناهان بزرگ را نيكوكار نگويند، مگر آنكه اگر به گناهى دست زند و از آن پشيمان گردد و توبه كند، در آمرزش گناهش خلافى نيست.

٥- وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ* لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ* لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ.[٣] (و آن‌كس از بندگان كه (در آيات قرآن) وعده صدق بر او آمد، و آن را تصديق كرد (و به خدا و قيامت ايمان آورد) هم آنها به حقيقت اهل تقوا هستند. و براى آن بندگان نزد خدا از هر نعمتى كه بخواهند مهياست كه اين پاداش نيكوكاران عالم است. تا خدا (به كرم و لطف) زشت‌ترين گناهانشان را مستور و محو مى‌گرداند و بسى بهتر از اين اعمال نيكشان به آنها پاداش عطا مى‌كند).

[١] انفال، ٢٩.

[٢] عنكبوت، ٧.

[٣] زمر، ٣٣- ٣٥.