آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٠٥ - درس صد و بيستم آيات متشابه سورههاى آل عمران، و نساء و مائده

است كه پاك را از ناپاك مى‌شناسد.

٣٣- آيه ٨٨ سوره نساء:

أَ تُرِيدُونَ أَنْ تَهْدُوا مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا.

(آيا مى‌خواهيد، كسى را هدايت كنيد كه خدا او را گمراه كرده است؟ كسى را كه خدا گمراه كند، هرگز براى او راهى نخواهى يافت» در اينجا اضلال و گمراهى به معنى خوارى و مجازاتى بر دشمنى آنان در كفر است و ابتداى آيه نيز، دليل بر اين مدّعاست كه مى‌گويد: فَما لَكُمْ فِي الْمُنافِقِينَ فِئَتَيْنِ وَ اللَّهُ أَرْكَسَهُمْ بِما كَسَبُوا- شما را چه شده است كه درباره منافقان به دو گروه تقسيم شده‌ايد، حال آنكه خداست كه بدانچه خود كسب كردند و بدست آوردند، آنان را (به حكم كفر) برگردانده است».

٣٤- آيه ٩٠ سوره نساء: وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ.- اگر خدا مى‌خواست، آنان را بر شما مسلّط مى‌كرد.» خواست و مشيت، در اينجا تكوينى است كه خداوند از روى تكليف و امتحان، در شئون اين دنيا، چنين مشيتى را اراده نكرده است كه آنان را بر شما چيره گرداند.

٣٥- آيه ١٣٧ سوره نساء:

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً، لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا.

آنان كه كافر شدند، سپس ايمان آوردند، باز كافر شدند و بر كفر خود بيفزودند، خدا بر آن نيست كه آنان را بيامرزد و نه بر آن است كه آنان را به راهى هدايت كند.

اشعرى با دستاويز قرار دادن اين آيه، بر آن باور است كه خداى متعال، كافر را گمراه كرده و راه را به او نشان نمى‌دهد.

پاسخ: اين بازگشت به كفر و بازى كردن با دين است كه آنان را از راه هدايت و راه اعتدال منحرف كرده است و به راه امن راه نمى‌برند و آمرزش خدا را بر خود حرام كرده و شايسته خوارى و ذلّتند.