آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٧١ - درس صد و بيست و چهارم آيات متشابه سورههاى يوسف، رعد، ابراهيم، حجر و نحل

درس صد و بيست و چهارم آيات متشابه سوره‌هاى يوسف، رعد، ابراهيم، حجر و نحل‌

١١١- آيه ٢٤، سوره يوسف: كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ.- اين‌چنين كرديم تا بدى و زشتى را از يوسف برگردانيم».

به سخن ديگر، يوسف (ع) به توفيق و ارشاد الهى از انجام كار زشت خوددارى كرد و اين افزونى لطف و عنايت خداى متعال است كه ويژه بندگان بزرگوار اوست، بندگانى كه در راه هدايت گام برمى‌دارند و در اين راه جد و كوشش مى‌كنند: وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً وَ آتاهُمْ تَقْواهُمْ‌.[١] خداوند- آنان را كه به حق راه يافتند- بر هدايتشان بيفزايد و (پاداش) تقوايشان را بدهد.» ١١٢- آيه ٣٣، سوره يوسف: وَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَ‌.- و (يوسف (ع) خطاب به خدا گفت) اگر كيد و نيرنگ آن زنان را از من بازنگردانى، من از روى محبّت به سوى آنان ميل مى‌كنم.» در اينجا يوسف (ع)، به تضرع و زارى از خدا مى‌خواهد كه با رحمت ويژه بر او منّت نهد و افزون بر نيروى ايمان استوار خود او را به پرهيز از گناه توفيق دهد.

«پروردگار او نيز دعاى او را اجابت كرد و نيرنگ آن زنان را از او برگرداند:

فَاسْتَجابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَ‌.[٢]- چه در خواسته خود صادق بود و در كسب خشنودى خداى متعال، مخلص.» ١١٣- آيه ٥٣، سوره يوسف: إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي‌.- [نفس اماره، انسان را به كارهاى‌

[١] محمد، ١٧.

[٢] يوسف، ٣٤.