آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٩٤ - قضاء و قدر از نظر متكلمان شيعه

١٢- ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوها قائِمَةً عَلى‌ أُصُولِها فَبِإِذْنِ اللَّهِ.[١] (آنچه از درختان خرما را (كه در ديار يهود بنى نضير) بريديد، و آنچه را برپا گذاشتيد، همه به امر خدا بود.) «إذن» در اينجا به معنى «امداد» است. آيه نمايانگر اين معنى است كه اگر مصلحتى (ايجاب نمى‌كرد- كه خدا شما را به انجام كار يارى كند و كمك رساند، شما ناتوان‌ترين موجود در جهان هستى بوديد و مفهوم آيه همانند مفهوم آيه‌ وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ‌ است كه قبلا درباره آن گفتگو شد.

١٣- ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ.[٢] (هيچ رنج و مصيبتى (و فقر درد و اندوهى به شما) نرسد جز به فرمان خدا).

توضيح نسبت به اين آيه، همان است كه در دنباله شماره ٦ و ١١ پيرامون دو آيه مانند اين آيه داده شده.

١٤- يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْماً[٣] (خداوند، امر نافذ خود را در بين هفت آسمان و زمين نازل كند، تا بدانيد كه خدا بر هر چيز توانا و به احاطه علمى بر همه امور آگاهست.) ١٥- فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى‌ عَلَيْهَا الْمَوْتَ.[٤] (سپس آن را كه حكم به مرگش كرده، جانش را نگاه مى‌دارد.) آيه بدين معنى است كه حكم به مرگ و پايان اجل حتمى انسان را نسبت به وى اجرا مى‌كند.

١٦- إِذْ قَضَيْنا إِلى‌ مُوسَى الْأَمْرَ.[٥] [اى رسول ما، تو آن هنگام‌] كه ما به موسى مقام نبوت عطا كرديم، نبودى.

[١] حشر، ٥.

[٢] تغابن، ١١.

[٣] طلاق، ١٢.

[٤] زمر، ٤٢.

[٥] قصص، ٤٤.