٢- إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ وَ لِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَمْحَقَ الْكافِرِينَ* أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ يَعْلَمَ الصَّابِرِينَ.[١] (اگر به شما مسلمانان (در جنگ احد) آسيبى رسيد، به دشمنان شما نيز (در جنگ بدر) شكست و آسيب سخت رسيد. چنانكه آنها مقاومت كردند، شما نيز بايد مقاومت كنيد. اين روزگار را به اختلاف احوال (گاه پيروزى و گاه شكست) ميان خلايق مى‌گردانيم كه مقام اهل ايمان به امتحان معلوم شود تا از شما مؤمنان، آن را كه ثابت در دين است (مانند على (ع) گواه ديگران كنند. خداوند، ستمكاران را دوست ندارد. و تا آنكه (به اين اختلاف نيك و بد روزگار) اهل ايمان را از هر عيب و نقص، پاك و كامل كند و كافران را به كيفر ستمكارى نابود گرداند. گمان مى‌كنيد به بهشت داخل خواهيد شد بدون آنكه خدا امتحان كند و آنان كه جهاد در راه دين كرده و آنها كه در سختيها صبر و مقاومت كنند، مقامشان را بر عالمى معلوم گرداند.» ٣- وَ لِيَبْتَلِيَ اللَّهُ ما فِي صُدُورِكُمْ وَ لِيُمَحِّصَ ما فِي قُلُوبِكُمْ.[٢] (... و تا بيازمايد خدا آنچه را در سينه‌هاى شماست و تا خالص و پاك كند آنچه در دلهاى شماست.) بديهى است كه اين آزمايش نسبت به آنچه در سينه پنهان دارند نه از آن روى است كه خدا بداند، بلكه از آن جهت است كه مردم خود بدانند و از اين روى در پايان آيه، خداوند مى‌فرمايد: وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ. (خدا از راز درونها آگاه است.) ٤- لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذىً كَثِيراً وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ.[٣] (به خدا سوگند، در اموالتان و جهانهايتان، آزمايش مى‌شويد و از آنان كه پيش از شما كتاب داده شده‌اند و از آنان كه شرك ورزيده‌اند، بسيار سخنان آزاردهنده بشنويد و اگر صبر كنيد و تقوا پيشه سازيد، اين صبر و تقوا ناشى از تصميم داشتن در كارهاست.)

[١] آل عمران، ١٤٠، ١٥٤.

[٢] آل عمران، ١٥٤.

[٣] آل عمران، ١٨٦.