آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٣٥ - درس صد و سى و دوم امتحان همگانى

٩- أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُوا وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ.[١] (چنين مى‌پنداريد كه شما را بدون آزمايش به حال خود رها مى‌كند، در صورتى كه خدا هنوز در مقام طاعت و مجاهده معلوم نگردانيده كه از شما چه كسى به حقيقت مؤمن است.

آيه بدين معنى است كه خداى متعال، علم قديم خود را نسبت به شما به منصه ظهور مى‌رساند.

١٠- أَ وَ لا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ.[٢] (آيا (منافقان) نمى‌بينند كه آنها در هرسالى يك‌بار يا دو بار امتحان مى‌شوند. [بازهم از كردار خود پشيمان نشده و خدا را ياد نمى‌كنند.]) منظور آزمايش پى در پى به وسيله بلاهاى پياپى از روى لطف هميشگى به مؤمنان و خشم نسبت به كافران است.

١١- لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا.[٣] (... تا شما را بيازمايد كه عمل كدام يك از شما نيكوتر است.) به سخن ديگر كدامين كس در دين با ثبات‌تر و نيكوكارتر است.

١٢- لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا.[٤] (... تا آنان را بيازماييم كه كدامين آنان در عمل بهتر است.) ١٣- وَ فَتَنَّاكَ فُتُوناً.[٥] (ديگر بار ترا به امتحان و ابتلاى سخت بيازموديم.) آيه خطاب به «موسى (ع)» است كه تو را در موقعيتهاى گوناگون آزمايش كرديم تا ثبات شخصيت و شايستگى و صلاحيت تو براى مقام پيامبرى به كمال‌

[١] برائت، ١٦.

[٢] برائت، ١٢٦.

[٣] هود، ٧.

[٤] كهف، ٧.

[٥] طه، ٤٠.