آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٨٩ - درس صد و يازدهم خدا و اعضا و اندامها

وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزى‌ إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلى‌.[١] (و حال آنكه هيچ‌كس [از رسول و امت‌] بر وى حق نعمتى نداشت. او [احسان نكرد] جز در طلب رضاى خدا كه برتر و بالاترين موجوداتست).

قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى‌ أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِكُمْ.[٢] (بگو خدا تواناست كه بر شما عذاب و بلايى از آسمان [فرستد]). چون اين آيه نازل شد، پيامبر (ص) فرمود:

«أعوذ بوجهك به روى (ذات) تو پناه مى‌برم».

«أسألك لذّة النظر الى وجهك.»

(دعاى پيامبر) (لذت ديدار روى تو را از تو مى‌خواهم).

«ابن خزيمه» در اينجا خطاب به دانش طلبان مى‌گويد: «آيا نمى‌انديشيد كه پيامبر (ص) چيز ناممكن را از پروردگار خود درخواست نمى‌كند و اين خواسته پيامبر (ص) از پروردگارش كه لذت ديدار روى خود را بر او ارزانى داد، روشن‌ترين سخنى است كه ثابت مى‌كند، خداى متعال داراى چهره است كه ديدارش دلپذير است»[٣]. او روايات بسيارى را نقل كرده كه، كلمه «وجه خدا» در آنها آمده است و تكرار آنها فايده‌اى در بر ندارد».

«ابن خزيمه» در فصل ديگرى از كتاب‌[٤] خود، درباره چهره و رخسار پروردگار گفتگو كرده و سپس به نقل از «ابو هريره» مى‌گويد: «اگر خواستيد انسانى را بزنيد، به چهره او نزنيد و چهره كسى را به زشتى وصف نكنيد، زيرا خداى متعال، آدمى را به صورت خود آفريده است»[٥] و حديث ديگرى به اين مضمون است:

«خداوند، آدم را به شكل چهره خود آفريده است و طول آن شصت ذرع است و آفريدگان تا امروز ناقصند».[٦] «حافظ ابو بكر احمد بن حسين بيهقى» نيز فصلى از كتاب «الاعتقاد» خود را

[١] ليل، ١٩- ٢٠.

[٢] انعام، ٦٥.

[٣] ابن خزيمه، رساله« التوحيد و الصفات»، ص ١٠- ١٣.

[٤] همان، ص ١٩- ٣٦.

[٥] همان، ص ٣٦- ٣٧- ر. ك: بيهقى، الاسماء و الصفات، ص ٢٩٠.

[٦] همان، ص ٤٠- ٤١- بيهقى، الاسماء و الصفات، ص ٢٨٩- ٢٩٠.