آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٢٣ - ٦ - ايجاد مانع در راه موسى(ع)

درس صد و سى و هفتم عصمت و تنزيه پيامبران (٢) از موسى (ع) تا عيسى (ع)

٦- ايجاد مانع در راه موسى (ع)

وَ ما أَنْسانِيهُ إِلَّا الشَّيْطانُ أَنْ أَذْكُرَهُ‌[١] (موسى به آن جوان (يوشع) گفت: غذاى چاشت ما را بياور كه ما در اين سفر رنج بسيار ديديم. [ (يوشع) به موسى گفت: آيا به ياد مى‌آورى و در نظر دارى آنجا كه بر سر سنگى منزل گرفتيم، من آنجا ماهى (غذا) را فراموش كردم‌] و شيطان از يادم برد.) در داستان «موسى (ع)» و جوان همراه او آمده است كه آنان فراموش كردند ماهى (غذاى) خود را همراه ببرند و آن را در محل توقف خود بجا گذاشتند.

«موسى (ع)» فراموشى خود را به شيطان نسبت مى‌دهد. اين پرسش پيش مى‌آيد كه چگونه «ابليس» بر مشاعر يكى از اولياى خدا مسلط شده است، حال آنكه گفته خداى متعال به شيطان است كه: إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ.[٢] (هرگز ترا بر بندگان (با خلوص) من تسلط و غلبه نخواهد بود.) پاسخ- اين تسلط شيطان، تسلط بر خرد و انديشه «موسى (ع)» نيست و تنها از مقوله پديد آوردن مانع و دشوارى در زندگى اولياى خداست و نيز فراهم آمدن علل و اسبابى براى انصراف آنان از جهتى به جهت ديگر است كه احيانا جهت نخستين مورد غفلت و فراموشى قرار مى‌گيرد.[٣]

[١] كهف، ٦٣.

[٢] حجر، ٤٢.

[٣] آيه مورد گفتگو به موسى ارتباط ندارد و اين جوان همراه موسى است كه مى‌گويد: جز شيطان بدان مطلب فراموشيم نداد. در همان حال، به رعايت امانت، مطلب را عنيا ترجمه كردم. مترجم