آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٣٣ - خواسته محال«موسى»

از روى درخواست رحمت و عفو از چشم‌پوشى و اغماض آنان در برابر سفيهان است، چه آنان با سفيهان در غفلتشان به سستى و عدم قاطعيت رفتار كرده بودند. در نتيجه منظور «موسى» خود وى نيست، بلكه منظور او هفتاد تنى است كه براى وعده‌گاه برگزيده بود و به سبب اغماض آنان با سفيهان قوم آنان را به خاك هلاكت افكند.

«لام» در جمله‌ لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِكَ‌.[١] (تا فرعونيان با اموال) بندگان را از راه تو گمراه كنند) لام عاقبت و سرانجام كار آنان است، همانند آيه‌ فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً.[٢] اينها همه فراهم آوردن زمينه‌هاى نفرين بر آنان است تا به خاك نيستى افتند، زيرا آنان نعمتهاى خدا را كفران كردند و قدر او را نشناختند، بلكه نعمتها را در گمراهى بندگان خدا و بازداشتن آنان از راه او به كار گرفتند.

خواسته محال «موسى»

وَ لَمَّا جاءَ مُوسى‌ لِمِيقاتِنا وَ كَلَّمَهُ رَبُّهُ قالَ: رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ‌.[٣] و به هنگامى كه موسى به وعده‌گاه ما آمد و پروردگارش با وى سخن گفت، موسى عرض كرد: پروردگارا، خود را به من آشكار بنما كه تو را مشاهده كنم.

آيا اين خواسته‌اى محال نيست؟

پيشتر در اين باره پاسخ داده شد كه اين درخواست موسى از خدا، به تجاهل و نادانى زدن خود موسى بود، و علتش فشار قوم نادان موسى بود. نيز گفته‌اند كه موسى توانايى اين مطلب را نداشت و خدا به او وحى فرستاد كه آنچه از تو خواسته‌اند از من بخواه كه به سبب نادانى آنان تو مؤاخذه نخواهى شد. بنابراين، موسى جرأت كرد كه اين مطلب را بگويد.

[١] يونس، ٨٨.

[٢] قصص، ٨.

[٣] اعراف، ١٤٣.