آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٣٣ - درس صد و بيست و هفتم آيات متشابه از سوره قصص تا سوره تين

محقق است. خطاها و گناهانش وى را فرا گرفته و او را به سوى دوزخ مى‌كشند كه جايگاه گنهكاران و ستمگران است. آن‌كس كه در چنين موقعيتى است، موقعيت وى مانع تأثير دعوت در انديشه اوست و هيچ‌گاه پند و اندرز نپذيرد. مضمون آيه از روى تشبيه موقعيت دنيايى چنين كس به وضع نهايى و پس از مرگ اوست و نيز نااميد كردن پيامبر (ص) از ايمان آوردن اين گونه افراد تا جان شريف او در حسرت خوردن براى آنان آزرده نشود.

٢١٣- آيه ٢٢ سوره زمر: أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى‌ نُورٍ مِنْ رَبِّهِ‌. (آيا آن‌كس كه خدا براى اسلام سعه‌صدرش داده و از سوى پروردگارش برخوردار از نورى است ...).

آيه از عنايت ربانى توفيق خاص الهى حكايت مى‌كند كه به كسانى ارزانى مى‌دارد كه در راه او جهاد كنند و براى لقاى وجه اللّه كوشش نمايند.

٢١٤- آيه ٣٧ سوره زمر: وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ* وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُضِلٍّ. (كسى را كه خدا گمراه كند، او را راهنمايى نخواهد بود و آن‌كس را كه خدا هدايت نمايد، گمراه كننده‌اى نيست).

جمله اول آيه نمايانگر خوارى و محروميت است و جمله دوم از راهنمايى به راه راست بر حسب شايستگى و صلاحيتى كه هركس براى خود فراهم آورده است سخن مى‌گويد.

٢١٥- آيه ٣٧ سوره مؤمن: وَ كَذلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوءُ عَمَلِهِ وَ صُدَّ عَنِ السَّبِيلِ‌. ( [فرعون به وزيرش گفت: اى هامان برايم كاخى بلندپايه (آسمان خراش) بنياد كن ... تا به راه آسمانها آگاهى يابم و بر خداى موسى آگاه شوم ...] و اين چنين در نظر فرعون، عمل زشتش زيبا مى‌نمود و راه حق بر او مسدود مى‌شد.) خود فرعون است كه كارهاى ناشايست خود را براى خويشتن مى‌آرايد و خطاهاى اوست كه او را از دستيابى به حقيقت بازمى‌دارد كه پيرامون مانند اين آيه در دنباله شماره ١٨٩- ١٩٠ گفتگو شده است.

٢١٦- آيه ٥ سوره فصلت: وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ وَ فِي آذانِنا وَقْرٌ وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِكَ حِجابٌ‌. (مشركان گفتند: دلهاى ما در پوششهاست از (فهم) آنچه ما