آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٢٥ - درس صد و چهاردهم كارهاى اختيارى انسانها

بندگانش خشنود نيست: إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ وَ لا يَرْضى‌ لِعِبادِهِ الْكُفْرَ.[١] بر حسب سخن اشعرى‌[٢] خداوند چگونه كفر را در بندگان آفريده و اراده نموده كه آنان كافر باشند، حال آنكه به كفر بندگانش خشنود نيست؟ آرى، حقايق بر شما پوشيده است و با آنكه از حق كراهت داريد، چگونه مى‌توان شما را بدان ملزم كرد: فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَ نُلْزِمُكُمُوها وَ أَنْتُمْ لَها كارِهُونَ.[٣] كه خدا ديدگان را نمى‌پوشاند، ولى دلهاى درون سينه را مى‌پوشاند: فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ وَ لكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ.[٤] با اين نابينايى و كوردلى كه تا امروز «اشاعره» بر آنند، اگر بخواهم آنان را پند هم، پند من سودى براى آنان نخواهد داشت، آنان كه خداوند، گمراهى آنان را خواسته است:

لا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ.[٥]

[١] زمر، ٧.

[٢] الابانة، ص ٦- ٧ و ٦٦- ٦٧.

[٣] هود، ٢٨.

[٤] حج، ٤٦.

[٥] هود، ٣٤.