آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٣٧ - درس صد و بيست و هفتم آيات متشابه از سوره قصص تا سوره تين

ما لَهُمْ بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ.[١] (آنان را بدين گفته علم و يقين نيست، جز اين نيستند كه به ظن و گمان سخن مى‌گويند.) اين آيه به دنبال شماره ٣٥ نيز مورد گفتگو و بررسى قرار گرفته است.

٢٢٤- آيه ٣٦ سوره زخرف: وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ‌ (هركس از ياد خدا رخ بتابد شيطان را برانگيزيم تا يار و همنشين وى باشد).

در ادامه شماره ١٦٢ پيرامون آيه‌اى مانند اين آيه سخن گفته‌ايم.

٢٢٥- آيه ٤٠ سوره زخرف: أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ. (اى رسول ما آيا تو اين كران را سخنى توانى آموخت يا اين كوران (باطن) را هدايت توانى كرد؟) پيرامون اين آيه نيز در موارد گوناگون از جمله در دنباله شماره ١٩٧ سخن گفته شده است.

٢٢٦- آيه ٢٣ سوره جاثيه: أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ وَ أَضَلَّهُ اللَّهُ عَلى‌ عِلْمٍ وَ خَتَمَ عَلى‌ سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَعَلَ عَلى‌ بَصَرِهِ غِشاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ ... (اى رسول ما آيا مى‌نگرى آن را كه هواى نفسش را خداى خود قرار داده و خدا او را دانسته (و پس از اتمام حجت) گمراه ساخته و مهر بر گوش و دل او نهاده و بر چشم وى پرده ظلمت كشيده است. پس او را بعد از خدا ديگر چه كسى هدايتش خواهد كرد؟.) پيرامون اضلال و ختم و طبع و مانند اينها در موارد گوناگون گفتگو و بررسى شده است.

٢٢٧- آيه ٢٩ سوره احقاف: وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ ...

(و آنگاه كه تنى چند از جنيان را به سوى تو فرستاديم كه قرآن را بشنوند ...) آيه دلالت ندارد كه خدا آنان را براى شنيدن آيات فرستاده است، بلكه از روى لطف، آنان را به فراهم آوردن مقدمات اين كار يارى فرموده تا به اختيار خود به محضر پيامبر بيايند و قرآن را بشنوند.

٢٢٨- آيه ٢٤ سوره محمد: أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى‌ أَبْصارَهُمْ.

[١] زخرف، ٢٠.