آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٨٢ - گمراهى يا خوارى

سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ‌.[١]- از آيتهاى خود بازمى‌گردانم، آنان را كه به ناحق در زمين تكبّر مى‌كنند و اگر هر آيتى را ببينند، بدان ايمان نمى‌آورند و اگر راه هدايت را بيابند به عنوان راه (خود) برنمى‌گزينند و اگر راه گمراهى را مشاهده كنند، راهى آن مى‌شوند و اين به دليل آن است كه آيتهاى ما را تكذيب كرده و آنها را بدست غفلت و فراموشى سپرده‌اند».

اين است گمراه كردن خداى متعال كه به معنى و خوار كردن افراد سركش و رها كردن آنان در تاريكيهاى گمراهى است تا كوركورانه راه سپارند كه خود واكنش طبيعى و حتمى راه و جهتى است كه بى‌پروا در پيش گرفته‌اند: وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ.[٢] (خدا ستمى را بر بندگان روا نمى‌دارد.) يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ.[٣] (اهل ايمان را با عقيده ثابت در دنيا و آخرت پايدار مى‌دارد و ستمكاران را گمراه مى‌گرداند). اين است تفسير يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ. (خدا هر كه را بخواهد گمراه مى‌گرداند) همان گونه كه خود گفته است: قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنابَ.[٤] ( [اى رسول ما به كافران مكه‌] بگو خداوند هركس را بخواهد گمراه مى‌گرداند و هركس را كه به درگاه او تضرّع و انابه كند به سوى خود هدايت مى‌كند) و كسانى كه خدا گمراهى يعنى خوارى آنان را اراده مى‌كند، آنانى هستند كه به سوى خدا- كه سرپرست به حق آنان است- بازنمى‌گردند،[٥] و افتراء و دروغ، آنان را در دينشان مغرور كرده است.[٦] فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ اعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِنْهُ وَ فَضْلٍ وَ يَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِراطاً مُسْتَقِيماً.[٧] (پس آنان كه به خداوند گرويدند و به او متوسل شدند، به زودى به جايگاه رحمت و فضل خود يعنى به بهشت ابدى، آنها را درآورد و به راه راست [راه سعادت و كمال‌] رهبرى نمايد).

[١] اعراف، ١٤٦.

[٢] غافر، ٣١.

[٣] ابراهيم، ٢٧.

[٤] رعد، ٢٧.

[٥] اقتباس از آيه ٦٢ سوره انعام: ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ.

[٦] وَ غَرَّهُمْ فِي دِينِهِمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ آل عمران، ٢٤.

[٧] نساء، ١٧٥.