آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٧٧ - آيا آيات«حبط» داراى عموميت است؟

اين آيه اعتراض دارد به آنان كه بر خلاف اين ادب اسلامى رفتار مى‌كنند و دلهايى تهى و سياه دارند و در برابر شريعت الهى سر فرودنياورده‌اند به همين دليل، دلهاى سخت آنان آماده نيست تا تقوا و ترس الهى را- كه برخاسته از دلهاى خاضع است- نپذيرند. اينان به سركشى و كبر نزديكترند تا به فروتنى و فرمانبردارى.

٤- إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ.[١] (بى‌شك مردمى كه تو را از پس حجره‌ها به صدا بلند مى‌خوانند، بيشترشان مردم بى‌عقل و شعورى هستند).

به سخن ديگر، جهل و نابينايى در دلهاى آنان جاى گرفته است، خود را براى پذيرش تعاليم پرارزش اسلام آماده نكرده‌اند.

سرانجام، جمله‌ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ‌. (اعمال نيكتان (در اثر بى‌ادبى) محو شود و شما فهم نكنيد.) از آيه دوم، بدين معنى است كه بى‌ادبى نسبت به مقام نبوت، دير يا زود، به ارتداد مى‌انجامد، بدون آنكه متوجه شويد و دريابيد، اندك اندك به سوى پرتگاهى چنين خطرناك پيش مى‌رويد.[٢]

[١] حجرات، ٤.

[٢] بر اين آيه توجيه ديگرى نيز به نظر مى‌رسد و آن اينكه اين امر از اختصاصات پيامبر( ص) باشد.- مترجم