آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٣٢ - درس صد و بيست و هفتم آيات متشابه از سوره قصص تا سوره تين

پيرامون آياتى مانند اين آيه، سخن گفته‌ايم كه مقصود از آن، خوارى و خذلان كسانى است كه شايسته آن هستند، و عنايت نسبت به آنان كه سزاوار آن مى‌باشند.

٢١٠- آيه ٢٣ سوره فاطر: إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشاءُ وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ، إِنْ أَنْتَ إِلَّا نَذِيرٌ. (بى‌شك خدا مى‌شنوند هركس را كه بخواهد و تو شنواننده آنان كه در گورها هستند، نيستى. تو نيستى جز بيم‌دهنده.) مانند اين آيه را نيز مورد گفتگو قرار داده و گفته‌ايم كه اين گونه آيات در زمينه نفى مسئوليت پيامبر (ص) در برابر نپذيرفتن دعوت اوست، زيرا تنها وظيفه او تبليغ است. ولى آنكه از ياد پروردگارش روى گردانده و ديدار آخرت را فراموش كرده و بر ديده خود پرده نابينايى كشيده، بعيد است كه گفته‌اى را درك كند كه چنين كسى همانند مردارى در گور است: إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى‌ ليكن خداى متعال مى‌داند كه كدام يك از افراد مردم شايستگى و صلاحيت دارند و آماده پذيرش فيض قدسى او هستند، تا حكمت خود را به آنان افاضه كند و درهاى بركات خود را به روى آنان بگشايد.

٢١١- آيه ٩ سوره يس: إِنَّا جَعَلْنا فِي أَعْناقِهِمْ أَغْلالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ* وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا* فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ. (ما هم (چون كافر شدند) به گردن آنها تا چانه‌شان، زنجير (هاى عذاب) نهاديم، در حالى كه (از جهل و عناد مانند شتر) سر بلند كرده و چشم بر بسته‌اند و (راه خير را) از پيش و پس بر آنها بسته‌ايم و بر چشم (هوش) شان هم پرده افكنديم كه هيچ (راه حق) نبينند.) در اين آيه كسانى كه در برابر حق، سرسختانه ايستاده‌اند به انسان دست بسته‌اى تشبيه شده‌اند كه با وجود موانع پيش روى خود، (از هر تصرفى محروم است و به انجام هر كارى ناتوان مى‌باشد، در دنباله شماره ٤ و ٥ نيز مانند اين آيه مورد گفتگو قرار گرفته است.

٢١٢- آيه ١٩ سوره زمر: أَ فَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذابِ* أَ فَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ. (آيا كسى كه كلمه عذاب بر وى واجب آمد، آيا تو نجات مى‌دهى آنكه را در آتش است؟.) نسبت به چنين كسى، بر اثر خوددارى از قبول حق و پافشارى بر گناه، عذاب‌