آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٢٠ - درس صد و بيست و ششم آيات متشابه سورههاى كهف تا نمل

به سوى اسلام را ندارد: وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ.[١]- هركس را خدا گمراه كند، برايش راهنمايى نيست».

ما پيشتر اين گونه نظريات انحرافى را پاسخ گفته‌ايم و توضيح داده‌ايم كه اين گونه تعبيرها در آيات قرآن كريم از جنبه خذلان و خوارى است كه اين افراد بر اثر پافشارى خود در رويارويى و ستيزه‌جويى با حق، شايسته و سزاوار آنند.[٢] ١٨٧- آيه ١٢- ٦٣، سوره حجر: كَذلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ. لا يُؤْمِنُونَ بِهِ ...- اين گونه ما قرآن را در دل زشتكاران داخل سازيم كه كافران به آن ايمان نمى‌آورند».

اين آيه نيز همانند آيه پيشين به دو نوع شايسته تفسير است و پاسخ نوع دوم، همان است كه پيرامون آيه پيشين گفته شد.

١٨٨- آيه ٢١٠- ٢١٢، سوره شعراء: وَ ما تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّياطِينُ. وَ ما يَنْبَغِي لَهُمْ وَ ما يَسْتَطِيعُونَ. إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ‌.- اين قرآن را شيطانها نياوردند (بلكه جبرئيل امين، فرشته خدا نازل ساخته). و نه هرگز اين گونه سخنان از شياطين شايسته است و نه قدرت بر نزول آن دارند كه البته آنها از شنيدن وحى الهى معزولند».

«اشعرى» ضمير جمع «هم» در «لهم» و «انّهم» را به مجرمان بازگردانده و به آن استدلال كرده است كه آنان بر پذيرش حق توانايى ندارند. سخن تحريفى آشكار نسبت به سخن حق است، زيرا بازگشت ضمير جمع به شياطين است و شياطين هستند كه توانايى نزول قرآن را ندارند. نزول قرآن به زبان عربى فصيح وسيله فرشته جبرئيل بر قلب پيامبر است تا او از بيم دهندگان باشد: نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ. عَلى‌ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ. بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ.[٣] گمان مردم عرب اين بود كه محمّد (ص) كاهنى بيش نيست و آنچه بر وى فرودمى‌آيد، از همان دست مطالبى است كه شيطانها بر كاهنان فرومى‌فرستند. اين آيات (١٩٢- ٢١٢ سوره شعراء) بر نفى اين گمان فرودآمد كه مى‌گويد:

[١] زمر، ٢٣.

[٢] ر. ك: صص ٢١٠- ٢١١ و ٢٢٠- ٢٢١ و ...

[٣] شعراء، ١٩٣- ١٩٥.