آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٠٢ - درس صد و بيست و پنجم آيات متشابه سوره اسراء

مقصود از آن، امّت اوست.[١] ١٥٠- آيه ٨٢، سوره اسراء: وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً.- و ما آنچه از قرآن فرستيم، شفاى دل و رحمت الهى براى اهل ايمانست، (ولى) كافران بجز زيان چيزى نخواهد افزود».

اين آيه همانند آيه دوم سوره بقره است‌ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ‌.- قرآن راهنماى پرهيزكاران است» و اختصاص رحمت و هدايت به اهل تقوا و ايمان، از سوى گوينده است و نه از سوى انجام‌دهنده عمل. آرى، قرآن دربرگيرنده شفا و رحمت براى آنانى است كه دلهايشان با شادى ايمان درآميخته و براى پذيرش رحمت و آرامش كه در قرآن است آمادگى دارد. ولى آنان كه در گرداب دشمنى و كينه‌توزى فروافتاده‌اند، جز سركشى و دشمنى نيفزايد و براى آنان چيزى جز دشمنى با حق و بدبختى هميشگى به بار نياورد:

وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً، فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزادَتْهُمْ إِيماناً وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ. وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ‌.[٢] و هرگاه سوره‌اى (از نزد خدا) نازل شود، برخى (از منافقان) اشخاصى هستند كه از روى انكار به ديگران مى‌گويند، اين سوره بر ايمان كداميك از شما افزود؟ بلى آنان كه به حقيقت اهل ايمانند، بر ايمانشان بيفزود و بشارت و شادى بخشيد. ولى آنان كه دلهاشان به بيمارى (شك و نفاق) دچار است، هم بر خبث ذاتى آنها خباثتى افزود تا به حال كفر جان دادند».

[١] ر. ك: تفسير صافى، ج ١، ص ٩٨٣ بنقل از عيون اخبار الرضا و در كافى نيز نقل شد.

[٢] براءة، ١٢٥.