آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣١٦ - درس صد و بيست و يكم آيات متشابه سورههاى انعام و اعراف

كرديم.

اين هدايت، از باب توفيق و پايدارى در هدايت است كه اينان گروهى هستند كه به پروردگارشان ايمان آورده‌اند و خداوند بر هدايت آنان بيفزود: إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَ زِدْناهُمْ هُدىً‌.[١] ٥١- آيه ٨٨، سوره انعام:

ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ‌.

اين است هدايت خدا كه هريك از بندگان خود را بخواهد، بدان هدايت مى‌كند.

اين آيه مانند آيه پيشين است و توضيح درباره آن نيز همان توضيح پيشين است.

٥٢- آيه ١٠١، سوره انعام: وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ- خداوند هر چيز را آفريده است.

پيشتر گفته شد كه آيه عموميت ندارد تا اينكه اعمال و كردار بندگان را نيز دربرگيرد و نمايانگر خود موجودات است، كه همه آنها آفريده خداى متعال است.

بنابراين، آيه دلالت ندارد بر اينكه كردار انسانها را نيز خداوند مى‌آفريند و به فرض دلالت و شمول آيه نسبت به خلق اعمال مردم مى‌توان گفت كه خلق، تقدير و تدبير يا به معنى ايجاد است ولى در پى اراده فرد كه سخن بيشتر در اين باره، پيشتر گفته شد.[٢] ٥٣- آيه ١٠٧، سوره انعام: وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكُوا.- اگر خدا مى‌خواست، مشركان شرك نمى‌ورزيدند.

خواست مشيّت در اين آيه، مشيّت تكوينى است كه خداوند براى دنياى تكليف و امتحان چنين نخواسته و مشيّت او بدان تعلّق نگرفته است كه در شرح آيات مانند اين آيه در اين زمينه سخن گفته شده است.

٥٤- آيه ١٠٨، سوره انعام: كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ‌.- براى هر امّتى، كردارشان را بدين گونه آراسته‌ايم.»

[١] كهف، ١٣.

[٢] ك: به همين كتاب.