آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٠٨ - صفات ذات

آنهاست:

١- فَاعْلَمُوا أَنَّما أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ‌.

آنچه فروفرستاده شده به علم خداست. (هود، ١٤).

٢- لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ‌.

ولى خدا به آنچه به سوى تو فرستاده، شهادت مى‌دهد كه آن را به علم خود فروفرستاده است. (نساء، ١٦٦) ٣- وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى‌ وَ لا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ‌.

هيچ ماده‌اى بارور نمى‌شود و آن را بر زمين نمى‌نهد مگر به علم او. (فاطر، ١١ و فصّلت، ٤٧).

٤- وَ لا يُحِيطُونَ بِشَيْ‌ءٍ مِنْ عِلْمِهِ‌.

به هيچ‌چيز از علم او احاطه ندارند. (بقره، ٢٥٥) ٥- أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً.

آيا نمى‌دانند خدايى كه آنان را آفريده، نيرومندتر از آنان است. (فصّلت، ١٦) ٦- إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ‌.

به يقين، خداوند روزى‌دهنده و داراى نيرويى استوار است. (ذاريات، ٥٨) هم او مى‌گويد: «جهميه» تصور مى‌كند كه خداى عزّ و جل، نه علم دارد و نه قدرت و نه حيات و نه سمع و نه بصر. و در واقع، اين سخن را نفى مى‌كنند كه خداوند، عالم، قادر، حىّ، سميع و بصير است و اين اعتقاد آنان، برگرفته از اعتقاد ارباب «زندقه» و «تعطيل» است.» او خطاب به «معتزله» و در ردّ آنان مى‌گويد: «آيا شما معتقديد كه خداوند پيش از اشياء، به آنان علم داشته است؟ اگر چنين اعتقادى داريد كه علم او را ثابت مى‌كنيد و اگر چنين اعتقادى نداريد، گفته خداى متعال را انكار مى‌كنيد كه مى‌گويد:

أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ‌.

او اين چنين استدلال مى‌كند كه: «حىّ» مشتق از «حيات» و «عالم» مشتق از «علم» و «قادر» مشتق از «قدرت» است و از دو حال خارج نيست، يا اسماء خدا مشتق و بيان‌كننده مفاهيم و معانى خود هستند و يا اينكه اين اسماء، صرفا به عنوان‌