تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٧٢٦ - اگر ناچارى كه در تبادل چيزى را از دست بدهى مطابق قانون تزاحم ، اهم و مهم را در نظر بگير

اگر اين سرمايه در كامورى و تبه كارى و فساد مصرف شد ، نتيجه اش از بين رفتن سرمايه و خالى بودن دست از محصول خواهد بود . براى همين است كه خداوند مى فرمايد :
« و يوم يعرض الذين كفروا على النار اذهبتم طيباتكم فى حياتكم الدنيا و استمتعتم بها . . » .
( در آن روز [ رستاخيز ] آنان كه در زندگانى كفر ورزيده بودند به آتش عرضه شوند ، [ به آنان گفته مى شود ] شما : پاكيزگىهايتان را در دنيا از دست داده‌ايد )
پس بدان مشغول شو كآن بهتر است تا ز تو چيزى برد كآن كهتر است
اگر ناچارى كه در تبادل چيزى را از دست بدهى مطابق قانون تزاحم ، اهم و مهم را در نظر بگير چنان كه در عرصهء طبيعت مواد و صور و روابط همواره در حال تزاحم هستند ، همچنين شئون و پديده هاى زندگى آدمى نيز چه در قلمرو بيرونى و چه در قلمرو درونى همواره در حال تزاحم و رو در رو قرار گرفتن مى باشد . براى اين كه اين مطلب تا حدودى روشن شود مجبوريم اولًا يك توضيح مختصر در بارهء معناى تزاحم داشته باشيم : از يك نظر رو در رو قرار گرفتن موضوعات در مقابل ما به دو گونه است :
١ - تعارض يا تخالف اگر دو موضوع كه براى ما مطرح شده است يكى صحيح و موافق واقعيت و ديگرى باطل و خلاف واقعيت بوده باشد و آن دو نتوانند با يكديگر سازگار باشند آن را تعارض مى گويند . البته شايد اين اصطلاح كاملًا رسا نبوده باشد ، ولى ما به طور موقت اين اصطلاح را مى پذيريم و معناى آن را كه مقصود ما است در