تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٧٠ - پديده هاى جهان هستى براى اشخاص فوق معمولى دگرگون مى گردد
دچار مى سازد ، هر يك از اين نمودها سر تا سر شخصيت او را فرا گرفته و نمى گذارد شخصيت براى خود در مقابل آن نمودها موجوديتى نشان بدهد ، در صورتى كه براى اشخاص رشد يافته اين نمودها قابل هضم بوده و مى تواند خود را بسازند .
((٦٩٩)) بردهاى از خويش و پيوند و سرشت كردهاى در چشم او هر خوب زشت
پديده هاى جهان هستى براى اشخاص فوق معمولى دگرگون مى گردد چنان كه اشاره كرديم در اين موقع انسان پديده هاى جهان طبيعى و انسانى را دگرگون مى بيند . چه بسا زشتىها كه براى او زيبا مى نمايد و چه بسا زيبايىها كه براى او زشت و ناهنجار نمودار مى گردد . درست است كه جلال الدين مى گويد : « كردهاى در چشم او هر خوب زشت « و اين ظاهر در اين است كه تنها خوبها را زشت مى سازد ، در صورتى كه با اصلى كه جلال الدين در صدد بيان آن است عكس قضيهء فوق هم صحيح است ، يعنى هر زشتى هم خوب مى نمايد و ممكن است در مصرع مزبور يك حرف » و « بوده است به اين شكل : « كردهاى در چشم او هر خوب و زشت « در اين صورت معناى مصرع چنين است كه هر گونه خوبىها و زشتىهاى واقعى را به ديدگان او نمودار ساختهاى . آن نيكويىها و زشتىها كه براى مردم معمولى طور ديگر مطرح مى گردند .