تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٠٤ - آيا فقر يكى از عوامل كفر به خداست ؟

( هر كس كه از به ياد بودن من اعراض كند به معيشت تنگ و مضطربى دچار خواهد گشت ) .
« وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ اَلْقُرى آمَنُوا وَاِتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ اَلسَّماءِ وَاَلأَرْضِ ٧ : ٩٦ . . . » [١] ( اگر اهل آبادىها ايمان مى آوردند و تقوا مى ورزيدند بركاتى از آسمان و زمين براى آنها باز مى كرديم ) .
« وَلا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ ٢ : ١٨٨ . . . » [٢] ( اموال خود را ميان خودتان با اسباب باطل نخوريد ) .
« وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ الله وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى اَلتَّهْلُكَةِ ٢ : ١٩٥ . » [٣] ( در راه خدا انفاق كنيد و با دست خودتان خود را به مهلكه نيندازيد ) .
روى همين ضرورت تنظيم اقتصادى در اسلام است كه هر مكتبى كه با لزوم محاسبات اقتصادى فردى و اجتماعى مخالفت بورزد در حقيقت چنين مكتبى از كفر ترويج مى كند ، زيرا - چنان كه ديديم » كاد الفقر ان يكون كفرا . » بنا بر اين كسانى كه مكتب تصوف را دستاويز قرار داده و مردم را به بىكارى و كل شدن به اجتماع سوق مى دهند در حقيقت مردم را به عوض آن كه به خداوند نزديك كنند از خدا دور مى نمايند . روايات فراوانى به اين مضمون وارد شده است كه :
« ملعون ملعون من القى كله على الناس » .
( ملعون و ملعون است كسى كه بار خود را به دوش ديگران بيندازد . )

[١] سوره اعراف ، آيهء ٩٦ . .
[٢] سوره بقره ، آيهء ١٨٨ . .
[٣] سوره بقره ، آيهء ١٩٥ . .