تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٤٥ - التماس كردن همراه عيسى عليه السلام از او زنده كردن استخوان را

روح مردهء خود را رها كرده به دنبال زنده كردن لاشه هاى در خاك پوسيده نرويد
تفسير ابيات


((١٥١)) مردهء خود را رها كرده است او مردهء بيگانه را جويد رفو
روح مردهء خود را رها كرده به دنبال زنده كردن لاشه هاى در خاك پوسيده نرويد اين گونه افراد در دنيا فراوان هستند كه بدون اين كه به وضع روحى خود توجهى داشته باشند در صدد احيا كردن ديگران بر مى آيند . اينان نمى دانند كه مرده هرگز نمى تواند مردهء ديگر را زنده گرداند . خداوند مى فرمايد :
« أَ تَأْمُرُونَ اَلنَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ ٢ : ٤٤ . . . » (١) ( آيا مردم را به نيكو كارى دستور مى دهيد ، ولى خودتان را فراموش كرده‌ايد ؟ ) اينان نمى دانند كه براى پر كردن كاسه زندگانى ديگران ، خود بايستى از جويبار زندگانى سرشار شوند .
اينان نمى دانند كه هر فردى آن چه را كه دارد مى تواند بديگرى بدهد نه آن چه را كه ندارد . چه قدر زيبا مى گويد ابو العتاهيه :

« لن يصلح الناس و أنت فاسد هيهات ما ابعد ما تكابد « (
اى انسان فاسد مادامى كه فساد سراسر وجود تو را گرفته است ، بىهوده در اصلاح ديگران مكوش . ) تفسير ابيات ابلهى با حضرت عيسى عليه السلام همراه شده بود به آن حضرت گفت : اى روح الله آن نامى را كه مى برى و مردگان زنده مى شوند ، بمن هم بياموز تا بخوانم و مردگان را زنده كنم . عيسى عليه السلام فرمود خاموش باش مرد زنده كردن كار تو نيست ، تو داراى آن نفس

(١) سوره البقرة ، آيه ٤٤ . .