تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٩٣ - آشوب و اختلال روانى خود را با شور و هيجان روحانى مردان خدا مقايسه مكن

((١٣٨٨)) هين منه تو شور خود اى شوره خاك پهلوى شور خداوندان پاك
آشوب و اختلال روانى خود را با شور و هيجان روحانى مردان خدا مقايسه مكن در مباحث گذشته مشروحاً بيان كرديم كه چگونه براى انسانها ( من ) هاى متعدد طولى و عرضى وجود دارد و نيز بيان كرديم كه همين ( من ) ها در انسانها كاملًا مختلف است .
در نتيجه بايستى بپذيريم كه آثار و فعاليتهاى مطابق هويت ( من ) گوناگون مى باشد . لذايذ و آلام و عواطف و احساسات ، آرامش خاطر و شور و هيجانها ، با خود براز و نياز پرداختنها ، درك زيبايىها ، ارزيابىها در باره انديشه ها . . . و همه اين پديده ها رنگ آميزى و شكل پذيرى خود را از ( من ) مى گيرند .
به همين جهت است كه آرامش خاطر يك فرد احمق را با آرامش خاطر يك خردمند متفكر نمى توان مقايسه نمود .
شورش درونى عابس بن ابى شبيب شاكرى در عاشوراى دشت نينوا او را برهنه بطرف شمشيرهاى بران و تيرهاى نافذ روانه ساخت ، اين شورش عشق حسينى كه سرتاسر وجود او را شعله ور ساخته بود ، چگونه مى تواند با اختلال روانى يك فرد معمولى كه باعث برهنه شدن اومى گردد قابل مقايسه بوده باشد ؟