تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٠٢ - از ديوار ماديات هر لحظه خشتى برداريد

هر چه كه عشق بديدن جلوهء روح بيشتر بوده باشد ، علاقه به كندن تمايلات نفسانى قوىتر و بيشتر خواهد گشت
در دوران جوانى كه نيرومنديم خشت و كلوخهاى ديوار ماديات را بكنيم


((١٢١٣)) هر كه عاشقتر بود بر بانگ آب او كلوخ زفتتر كند از حجاب
هر چه كه عشق بديدن جلوهء روح بيشتر بوده باشد ، علاقه به كندن تمايلات نفسانى قوىتر و بيشتر خواهد گشت اين يك قاعدهء كلى است كه هر اندازه وصول به يك هدف حياتى جلوه كند ، انسان هم براى رسيدن به آن هدف شتاب بيشترى دارد و هم نيروى بيشترى مصرف مى كند و هم فعاليت روح در ناچيز نمودن موانعى كه بايستى از سر راه برداشته شود عميقتر و قوىتر مى گردد .

هين غنيمت دان جوانى اى پسر سر فرود آور بكن خشت و مدر
در دوران جوانى كه نيرومنديم خشت و كلوخهاى ديوار ماديات را بكنيم حلقه هاى زنجيرى سياه و سفيد روزان و شبان يكايك پشت سر هم از آينده رسيده و به گذشته مى خزند .
عبور ساليان با فصلهاى رنگارنگش كاروان آدميان را به سر منزل ابديت مى رساند و به راه خود مى رود .
آدميان در اين رهگذر توانايى و نيرومندى محدودى ميان دو ناتوانى ( كودكى و پيرى ) به دست مى آورند ، ولى متاسفانه اين نيروى كلان و پر ارزش به جهت عوامل زيادى