تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٣٩ - زنجير گرانبار تن پرستى را از خود باز كن و هر لحظه تازه باش

كله حجه الا ما عمل به و العمل كله رياء الا ما كان مخلصا و الاخلاص على خطر حتى ينظر العبد بما يختم له . » [١] ( امير المؤمنين عليه السلام فرمود : تمامى دنيا جهل است مگر جايگاه هاى علم و هر علم براى انسانها حجت است مگر براى كسانى كه عمل مى كنند ، و عمل پر از رياء است مگر اين كه از روى اخلاص انجام بگيرد و اخلاص در معرض خطر بزرگى است تا آن كه بنده عاقبت امر خود را ببيند . )

((١٢٧٠)) پند من بشنو كه تن بند قوى است كهنه بيرون كن گرت ميل نويست
زنجير گرانبار تن پرستى را از خود باز كن و هر لحظه تازه باش در اين بيت جلال الدين به يك حقيقت بسيار عالى اشاره مى كند : آن حقيقت اين است كه درست است كه از نظر بيولوژيكى و فيزيولوژيكى بدن همواره در تحول و دگرگونى است ، حتى بعضى از متخصصين دو علم مزبور معتقد هستند كه تمام اجزاء درونى و برونى بدن در هر چند روز به كلى عوض مى شود ، مگر سلولهاى مغزى كه تغييرات وارده بر آنها در مدتهاى طولانى صورت مى گيرد ، ولى اين تغيير و تحول ناخود آگاه بوده و مطابق ارگانيسم بدن انجام مى گيرد كه به طور مستقيم در اختيار و آگاهى ما نيست .
جريان كالبد بدن اقتضا مى كند كه در هر مدت معين بخوريم و بياشاميم و بخوابيم و از موضوعات لذت بخش بهره مند شويم - اين امور گوناگون اغلب تكرارى بوده و براى بدن تازگى ندارند ، اگر هم تازگى داشته باشند غير از لذايذ موقت كه پس از به وجود آمدن به نقاط و حالات جامد تبديل مى شوند چيز ديگرى نيستند ،

[١] سفينة البحار ، ج ١ ص ٤٠١ . .