تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٦٨ - آيه
« وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ اَلْمُرْسَلِينَ . إِذْ أَبَقَ إِلَى اَلْفُلْكِ اَلْمَشْحُونِ . فَساهَمَ فَكانَ مِنَ اَلْمُدْحَضِينَ . فَالْتَقَمَه اَلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ . » ٣٧ : ١٣٩ - ١٤٢ [١] ( البته يونس از پيامبران بود [ از ترس نزول عذاب ] فرار كرده رو به كشتى برد كه پر از جمعيت بود . او در آن كشتى [ مورد اصابت قرعه گشت ] كه به دريا انداخته شود . ماهى او را بلعيد در حالى كه [ به جهت فرار از قوم خود ] سزاوار ملامت و سرزنش بود ) .
« وَأَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّه أَنِّي مَسَّنِيَ اَلضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ اَلرَّاحِمِينَ . فَاسْتَجَبْنا لَه فَكَشَفْنا ما بِه مِنْ ضُرٍّ وَآتَيْناه أَهْلَه وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَذِكْرى لِلْعابِدِينَ . » ٢١ : ٨٣ - ٨٤ [٢] ( هنگامى كه خدايش را خواند و گفت : [ اى خدا ] ضرر و بلا مرا فرا گرفته است ، تو ارحم الراحمينى . دعاى او را اجابت نموده ضرر او را بر طرف ساختيم و تمامى خاندان [ و اموالش را كه از او بر كنار كرده بوديم ] به اضافهء مثل آنها به ايوب داديم ، اين عنايت رحمتى از ما [ در بارهء ايوب ] و ياد آورى در بارهء پارسايان بوده است ) .
« إِذْ قالَ الله يا عِيسى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَجاعِلُ اَلَّذِينَ اِتَّبَعُوكَ فَوْقَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا إِلى يَوْمِ اَلْقِيمَةِ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيما كُنْتُمْ فِيه تَخْتَلِفُونَ . » ٣ : ٥٥ [٣] ( هنگامى كه خدا گفت : اى عيسى من مى گيرم و به سوى خود بلند مى كنم و تو را از كسانى كه كفر ورزيدهاند پاك مى كنم [ جدا مى كنم ] و تا روز رستاخيز آنها را كه از تو پيروى كردهاند ما فوق آنان قرار خواهيم داد كه كفر ورزيدهاند ، سپس باز گشت شما به سوى من است ، در آن چه كه اختلاف داشتهايد حكم خواهم كرد ) .
« اِقْتَرَبَتِ اَلسَّاعَةُ وَاِنْشَقَّ اَلْقَمَرُ . » ٥٤ : ١ [٤] ( ساعت موعود نزديك شده و ماه از هم شكافت . )
[١] سوره صافات ، آيهء ١٣٨ تا ١٤٢ . .
[٢] سوره انبياء ، آيهء ٨٣ و ٨٤ . .
[٣] سوره آل عمران ، آيهء ٥٥ . .
[٤] سوره قمر ، آيهء ١ . .