تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٦٧ - آيه

« . . . وَمِنَ اَلْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْه بِإِذْنِ رَبِّه ٣٤ : ١٢ . . . » [١] ( و از « اجنه » در مقابل او باذن خداوندى كار مى كردند ) .
« اِذْهَبُوا بِقَمِيصِي هذا فَأَلْقُوه عَلى وَجْه أَبِي يَأْتِ بَصِيراً . وَأْتُونِي بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ . وَلَمَّا فَصَلَتِ اَلْعِيرُ قالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ . قالُوا تَا لله إِنَّكَ لَفِي ضَلالِكَ اَلْقَدِيمِ . فَلَمَّا أَنْ جاءَ اَلْبَشِيرُ أَلْقاه عَلى وَجْهِه فَارْتَدَّ بَصِيراً . » ١٢ : ٩٣ - ٩٦ [٢] ( يوسف عليه السلام گفت : اين پيراهن مرا ببريد و به صورت پدرم بيندازيد بينايى خود را باز خواهد يافت ، آن گاه همهء خاندانتان را پيش من بياوريد ، هنگامى كه قافلهء مصر را در پشت سر گذاشته و به پدر خود رسيدند ، پدرشان گفت من بوى يوسف را دريابم اگر مرا به سفاهت متهم نسازيد . آنان گفتند : سوگند به خدا تو به همان گمراهى گذشته ات پايدارى هنگامى كه بشارت آورنده پيراهن را آورده به صورت يعقوب عليه السلام انداخت ، يعقوب بينايى خود را باز يافت ) .
« إِذْ قالَ يُوسُفُ لأَبِيه يا أَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً وَاَلشَّمْسَ وَاَلْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي ساجِدِينَ . » ١٢ : ٤ [٣] ( هنگامى كه يوسف عليه السلام به پدرش گفت : اى پدرم [ در خواب ] ديدم كه يازده ستاره و آفتاب و ماه در مقابل من در حال سجده‌اند ) .
« وَأَلْقِ ما فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ ما صَنَعُوا إِنَّما صَنَعُوا كَيْدُ ساحِرٍ وَلا يُفْلِحُ اَلسَّاحِرُ حَيْثُ أَتى . » ٢٠ : ٦٩ [٤] ( « به موسى گفتيم » آن چه كه در دست راست تو است بينداز ، آن چه را كه آنها كرده‌اند به سرعت خواهد گرفت ، كارى كه آنها كرده‌اند حيله گرى ساحرانه است ، ساحر هر كارى كند رستگار نخواهد گشت . )

[١] سوره سباء ، آيهء ١٢ . .
[٢] سوره يوسف ، آيهء ٩٣ تا ٩٦ . .
[٣] سوره يوسف ، آيهء ٤ . .
[٤] سوره طه ، آيهء ٦٩ . .