تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤١٨ - مهدى قائم عليه السلام
( بدان كه در ميان همهء اهل اسلام در طول قرون و اعصار مشهور است كه به طور حتم در آخر زمان مردى از اهل بيت ظهور مى كند ، دين اسلام را تأييد نموده عدالت را آشكار مى كند و به تمام ممالك اسلامى مسلط مى گردد و او مهدى ناميده مى شود ) .
اين مشخصات را كه حضرت مهدى از اولاد پيامبر اسلام و از نسل على عليه السلام است در مدارك ذيل مى توانيد مطالعه كنيد :
١ - اسعاف الراغبين كه در حاشيهء متن نور الابصار شبلنجى چاپ شده است ص ١٣٤ ٢ - الملاحم و الفتن ص ١٩٤ ٣ - منتخب كنز العمال ج ٦ ص ٤٣٢ ٤ - البرهان فى علامات مهدى آخر الزمان ، در اغلب ابوابى كه ترتيب داده شده است احاديث زيادى در مشخصات حضرت مهدى عليه السلام نقل نموده است .
٥ - تذكرة الخواص ص ٣٧٧ چاپ سال ١٣٦٩ ٦ - الصواعق المحرقه در آيهء ١٢ از آيات .
٧ - ينابيع المودة ص ٤٦٩ ٨ - الجامع الصغير حديث ٩٢٤٤ ٩ - عقد الدرر در باب سوم .
١٠ - مستدرك صحيحين ج ٤ ص ٥٥٧ ١١ - السيرة الحلبية ج ١ ص ٢٢٧ گمان مى رود كه مدارك لازم براى اثبات اين كه مقصود از حضرت مهدى در منابع اسلامى شخص معينى است از نسل پيامبر اكرم و از اولاد على و فاطمه عليها السلام مى باشد بيش از حد لازم و كافى وجود دارد ، لذا ما به ذكر مدارك بيشتر نمى پردازيم .
جلال الدين در ديوان شمس تبريزى اشعارى دارد كه شخصى بودن ولى آخرين را به نام مهدى عليه السلام صريحا بيان مى كند . اشعار به قرار ذيل است .
اى شاه شاهان جهان الله مولانا على اى نور چشم عاشقان الله مولانا على حمد است گفتن نام تو اى نور فرخ نام تو خورشيد و مه هندوى تو الله مولانا على