آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٥٥ - درس صد و سى و چهارم فرضيه احباط در چند مرحله

شكنجه آتش دوزخ نگاه دار. و هريك از اين دو فرقه (طالبان دنيا و طالبان آخرت) از نتيجه اعمال خود بهره‌مند خواهند گشت و خدا به حساب همه زود رسيدگى كند.

آياتى از اين گونه بسيار است و نمايانگر آن است كه كافر در زندگى دنيوى از نعمتها و رفاه و آسايش برخوردار است و چه بسا اين هم، پاداش كارهاى نيك وى باشد، زيرا:

فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ.[١] هركس به اندازه ذره‌اى نيكى كند، پاداش آن را خواهد ديد).

إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا.[٢] ما اجر نيكوكاران را ضايع نخواهيم گذاشت.

بنابراين عام بودن جزا و پاداش ايجاب مى‌كند كه كافر نيز از پاداش كردار نيك خود برخوردار باشد، وى با توجه به اختصاص ثواب و پاداش اخروى به مؤمن، پاداش كافر، خاص زندگى دنيوى اوست.

٢- كار بد به هر اندازه و مقدار باشد، به وسيله توبه پاك مى‌شود:

التائب من الذنب كمن لا ذنب له.[٣] فرد توبه‌كننده از گناه، مانند كسى است كه هيچ گناهى نكرده است.

بنابراين، آنكه از گناه معصيت پشيمان است، در صورتى كه از خدا درخواست آمرزش كند و شرايط بازگشت به سوى خدا را رعايت نمايد و واقعا توبه كند، خداوند همه گناهان او را مى‌آمرزد، همان گونه كه قرآن صريحا بيان مى‌كند:

قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.[٤] (اى پيامبر) آن بندگانم كه (به عصيان) بر نفس خود اسراف كردند، بگو هرگز از رحمت‌

[١] زلزله، ٧.

[٢] كهف، ٣٠.

[٣] ر. ك: كافى، ج ٢، ص ٤٣٥، شماره ١٠، باب توبه.

[٤] زمر، ٥٣.