آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٥٢ - الف - استدراج

درهاى هر نعمت را به روى آنها گشوديم تا به نعمتهايى كه به آنها داده شد، مغرور شدند، پس ناگاه آنها را به كيفر اعمالشان گرفتار كرديم كه آن هنگام خوار و نااميد گرديدند.

٨- وَ لا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ‌.[١] اموال آنان و فرزندانشان، تو را به شگفت نياورد، جز اين نيست كه خدا مى‌خواهد، آنان را بدان اموال و فرزندان در دنيا عذاب كند و جانهاشان از بدنشان بيرون رود، در حالى كه كافرانند.

اراده در اينجا تكوينى است و مضمون آيه آگاه ساختن از واقعيت تيره و تارى است كه به اختيار نادرست خود براى خويش فراهم آورده‌اند.

٩- لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ. مَتاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ.[٢] ترا دنيا مغرور نكند (و غمگين نشوى) چون ببينى كافران، شهرها در تصرف آورند. دنيا متاعى اندكست و پس از اين جهان، منزلگاه آنان جهنم است و چقدر آنجا بد جايگاهى است.

١٠- وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ‌.[٣] و امتهايى كه (ستمگر شوند) ما پس از آنكه به آنها از دنيا بهره دهيم، آنان را به عذاب سخت كيفر خواهيم كرد.

١١- فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ* أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ‌.[٤] پس آنان را تا مدتى در گرداب جهالتشان واگذار. آيا مى‌پندارند ما آنان را به مال و

[١] برائت، ٨٥.

[٢] آل عمران، ١٩٧- ١٩٦.

[٣] هود، ٤٨.

[٤] مؤمنون، ٥٥- ٥٤.