آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٠٩ - درس صد و سيزدهم استطاعت

٨- هَلْ مِنْ خالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ.[١] (آيا جز خدا، آفريننده‌اى هست كه از آسمان و زمين شما را روزى مى‌دهد.) ٩- هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‌.[٢] (اوست خداى آفريننده پديدآورنده تصويركننده داراى نامهايى نيكو.) ١٠- أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ.[٣] (آفرينش و فرمان سزاوار خداوند است. بزرگ است خداى پروردگار جهانيان.) ١١- وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَخْلُقُونَ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ.[٤] (كسانى كه جز خدا را مى‌خوانند، آنهايى را كه چيزى را نمى‌آفرينند و خود آفريده شده‌اند.) ١٢- الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما.[٥] (خداوند، كسى است كه آسمانها و زمين را و بين آن دو را آفريد» مى‌گويند: «اعمال بندگان، بين آسمانها و زمين است و ناگزير از آفريده‌هاى خداست.) ١٣- إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ.[٦] (بى‌شك پروردگار تو آنچه اراده كند، مى‌كند.) گفته‌اند: «افعال بندگان را خدا اراده مى‌كند و ناگزير فاعل آنهاست».

١٤- ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها.[٧] (هر رنج و مصيبتى در زمين يا از نفس خويش نسبت به شما مى‌رسد همه در كتاب، پيش از آنكه در دنيا ايجاد كنيم، ثبت است.) ١٥- وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ.[٨] (از آيات قدرت الهى، اختلاف زبانها و رنگهاى شما آدميان است). بنابراين، آنچه از زبان بيرون آيد، همانند رنگ، آفريده‌

[١] فاطر، ٣.

[٢] حشر، ٢٤.

[٣] اعراف، ٥٤.

[٤] نحل، ٢٠.

[٥] فرقان، ٥٩.

[٦] هود، ١٠٧.

[٧] حديد، ٢٢.

[٨] روم، ٢٢.